• Op de zaterdag dat heel Nederland (en het zesde dus ook) twee minuten stilte in acht nam om te gedenken, mocht het zesde voor de tweede keer in korte tijd afreizen naar de polder om daar aan te treden tegen het negende van ASVD. Het toeval wil dat de weersverwachting hetzelfde was als enkele weken geleden. De spelers van het zesde keken dan ook erg uit naar de wedstrijd.
     
    Aanvankelijk hadden zich 15 man aangemeld, maar naar mate de wedstrijd dichterbij kwam vielen er toch nog enkele matadoren af. Overigens had dat niets te maken met de voorspellingen van Peter Timofeef.
     
    Uiteindelijk werd met een krappe selectie van 13 man afgereisd naar Dronten. De opstelling kostte Otti geen hoofdbrekens, want Bassie ging vrijwillig op de bank zitten en Van Weeghel was met geen stok van de vlag af te slaan. Otti liet dat dus maar zo.
     
    De omstandigheden zorgden in het begin voor de nodige problemen. Kunstgras, wind en hagel zijn een explosieve combinatie voor het zesde. De eerste fase was derhalve erg rommelig van Hattemse zijde. Het mag gezegd dat ASVD veel beter uit de startblokken kwam dan de geelblauwen. Of het tactiek was of dat ze maar wat deden werd gedurende de wedstrijd niet helemaal duidelijk, maar het feit dat ze op het middenveld constant door elkaar liepen en met jeugdig enthousiasme druk zetten op de Hattemers zorgde in het begin voor de nodige problemen in defensief opzicht. Voetballend was het ook nog niet echt om over naar huis te schrijven wat het zesde liet zien. Ballen over vijf meter gingen al mis en steeds werden de verkeerde keuzes gemaakt.
     
    Tot overmaat van ramp viel er een bal achter de defensie en liep de tegenstander van Wessie uit zijn rug weg. De nieuwbakken Puma sjef liep wat onrustig rond op het veld, nader onderzoek wees uit dat hij baalde dat zijn nieuwe Puma’s nog niet waren geleverd. Of de gedachte aan zijn nieuwe Puma’s ervoor zorgde dat de echte scherpte even ontbrak of niet, feit was dat Wessie enigszins lichtzinnig het duel aanging en dat de tegenstander de bal achter Nick kon werken.
    De ene na de andere zucht was hoorbaar over het veld. Daar gingen we weer. 
     
    Maar zoals vaker bij het zesde zorgt een beetje tegenslag juist voor extra motivatie en dus gingen de mannen er eens even goed voor staan.
    Ineens lukte het wel om het balletje rond te laten gaan en werd er ook een oplossing gevonden voor het opvangen van de als kip zonder kop ronddwalende tegenstanders op het middenveld.
    Het zesde kreeg grip op de wedstrijd en creëerde zelfs voorzichtig wat kansen. De druk op ASVD werd steeds verder opgevoerd en het kon niet lang duren totdat de gelijkmaker een feit was.
    Uiteindelijk kwam die voort uit een slippertje van een verdediger van ASVD. De Buurman was er als de kippen bij om deze fout af te straffen en deed dat dan ook. De terechte gelijkmaker was een feit. Nu kon gebouwd worden aan voorsprong en winstpartij. Geenszins een gekke gedachte gezien het vertoonde spel in het tweede deel van de eerste helft.
    Voor de rust kregen de geelblauwen nog wel twee tegenslagen te verwerken. Zo moest JP de strijd staken vanwege een knieblessure en raakte ook Bobbie gewond aan zijn knie door een stevige botsing met een tegenstander. Bassie moest dus eerder dan hem lief was zijn opwachting maken. Toch zorgde hij direct voor gevaar voor het vijandelijke doel. Uit een corner kopte hij zowat raak bij zijn eerste balcontact.
    Afgezien van de nodige schermutselingen waarbij zelfs Paulus het doel op een haar na mistte, bleef de teller voor beide ploegen op 1 staan.
     
    De rust duurde wat langer dan normaal gesproken, want de mannen van het zesde zaten te wachten tot ze een ons wogen. De thee kwam niet opdagen. En zonder thee geen tweede helft. Skuurtie liet het bij deze omgekeerde gastvrijheid niet zitten en besloot dus te bellen met de kantine van ASVD hoe het zat met de theevoorziening. Jetske wist hem te vertellen dat er een lekker bakkie klaar stond maar dat dit nog niet was opgehaald. Skuurtie meldde dit bij de tegenstanders, maar die leken geenszins voornemens om de thee te gaan halen. JP was er klaar mee en besloot daarom zelf maar om de thee te gaan halen.
    Eindelijk aangekomen op het veld, waar de tegenstander alweer stond te trappelen was de scheids uiteraard vol begrip voor het late tijdstip van arriveren.
     
    De tweede helft startte de geelblauwen zoals ze de eerste helft waren geëindigd, ze zetten volop druk en creëerden de ene na de andere kans of mogelijkheid. ASVD loerde vooral op de counter en gelijk hadden ze met hun snelheid voorin. Skuurtie, Otti, Bassie en Paulus werden regelmatig getest op hun snelheid. Meestal ging dat prima. En op de momenten dat het even niet lukte was daar Nick, die weer zijn oude niveau haalde en een aantal keer knap reddend optrad.
    Na één van die reddingen zag hij zijn vader weglopen uit de rug van zijn tegenstander. Nick bedacht zich geen moment en legde de bal met een feilloze dropkick achter de verdediging van ASVD. De Buurman pakte dit cadeautje van zijn zoon gretig uit en zette het zesde op voorsprong.
    Helaas kon hier niet al te lang van worden genoten. Een slippertje van Nick en een mislukte buitenspelval zorgde voor een onterechte achterstand. Maar het was zoals het was.
    De geelblauwen gaven niet op en wisten minimaal één goal nog zou moeten vallen. Ono was continu scherp ik de zestien en was weer balvast zoals van hem bekend is. Hij had alleen wat pech in de afronding, met het hoofd was hij driemaal dicht bij een doelpunt. Klasie en Vlo, die heer en meester waren op het middenveld, bleven Ono voeden en uiteindelijk lukte het hem dan toch om zijn doelpuntje mee te pikken. Een corner van de Buurman viel net over Wessie en een tegenstander heen. Ono nam de bal keurig aan en schoot hem vervolgens koelbloedig in de touwen.
    Het zesde rook de angst bij de tegenstander en bleef dus jagen op de winst. Helaas kwamen ze niet meer tot scoren.
    ASVD probeerde via de counter de Hattoheimers nog pijn te doen. Uiteindelijk lukte dat ook nog, zij het niet met een doelpunt. Helaas was Paulus het slachtoffer van een overenthousiaste tiener die dacht dat hij die ‘ouwe’ wel even te snel en te slim af zou zijn. Maar Paulus die sluwe vos koos beter positie en wist derhalve zijn teen tegen de bal te krijgen en de aanval zo onschadelijk te maken. De tiener van ASVD hield niet in en knalde vol in de flank van Paulus. Die daardoor een ei op zijn kuit en enkel opliep. En vervelend einde van een boeiende wedstrijd.
    Drie defensieve fouten zorgden voor een gelijkspel en ach daar kon iedereen wel mee leven.
    Volgende week speelt het zesde thuis tegen Go Ahead Kampen, de geschiedenis leert dat dit een lastige wedstrijd kan worden. Grootste vraag is of er een volledige selectie op de been kan worden gebracht. Voor Bobbie en Paulus lijkt het seizoen over, maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit.
    We hopen u allen te zien langs de lijn, alle steun is welkom.