• Op de zaterdag dat de rommel je om de oren vloog in het stadje, besloten de mannen van het zesde om de drukte voor even te ontvluchten en de rommel even de rommel te laten.
    Gelukkig waren ook nog enkele jonge mannen bereid gevonden om mee te doen. Frank, Luca, Koen, Rini en Harm via deze weg nogmaals bedankt voor jullie tomeloze inzet, zonder jullie hadden we het podium waarschijnlijk niet bereikt.

    Gezien de geringe afstand en de klimaatproblematiek probeerde het zesde zo CO2 neutraal mogelijk zijn weg te vinden richting het paddendorp. Op de fiets dus. De groep werd gaande steeds groter en Bassie zeg zelfs kans een toevallig passerende stiefmoeder van één van de spelers te strikken als verzorger deze middag, het werd een hete middag dus wat extra aandacht kon geen kwaad was zijn gedachte.

    Op een zonovergoten Monnikenbos werd afgetrapt tegen Oene. De eerste wedstrijd van het seizoen is altijd weer even wennen en dat zag je snel terug in het veld. Toch hadden de mannen de klik alweer snel gevonden en ging het balletje weer lekker rond. De eerste kansen dienden zich weldra aan, maar helaas stonden de vizieren nog niet helemaal scherp.
    Achterin moest ook al meteen weer het beste beentje voor gezet worden, want Hatto Heim kreeg een aantal vlijmscherpe en vooral snelle counters te verwerken. Maar Merchandiser wist zijn doel vakkundig schoon te houden en dus eindigde de eerste wedstrijd in een terecht gelijkspel.
    De tweede wedstrijd werd afgetrapt tegen vv Wapenveld, een leuk team met enkele bekenden in de selectie zoals good old Henkie Voors, topschutter van weleer. Deze wedstrijd was eigenlijk van een zelfde laken een pak, al werd door de geelblauwen iets te vaak de lange bal gehanteerd. Dat spelconcept kwam helaas niet helemaal goed uit de verf, waardoor het zesde een aantal keren in de problemen kwam. Henkie werd zelfs nog een keer geklopt en dus was het alle hens aan dek om deze domper te verwerken.
    Dat zag ook de naar wapenveld afgereisde trouwe supporter van de selectie Beer. Met een aantal rake opmerkingen legde hij het probleem bloot. Het was alsof de spelers in het veld hem hoorde, want de door hem aangedragen ogenschijnlijk simpele oplossing voor het probleem werd direct en tot tweemaal toe uitgevoerd door de hattoheimers en dus werd een achterstand omgebogen in een overwinning. De goal van Eitje verdient nog wel een eervolle vermelding overigens, want hij zag kans om een oogstrelende aanval met een Bep Bakhuysje af te ronden.
    De derde wedstrijd was van Hatto Heim zijde kort en zakelijk. Suiker, ja u leest het goed Suiker (Otti is weer druk geweest tijdens de transferwindow en heeft een uitstekende versterking geregeld en er schijnt nog meer in het vat te zitten is in het geruchten circuit te horen), maakte zijn debuut voor het zesde en stuurde met een simpele voetbeweging Boerrini de diepte in. Die wist wel raad met dit kansje en schoot de bal onberispelijk achter de keeper van Vevo. Hierna was het een kwestie deur op slot gooien en sleutel weggooien.
    Drie wedstrijden 7 punten, lang niet gek zo voor de eerste zaterdag van het seizoen.
    Wedstrijd 4, tegenstander WZC. De geelblauwen speelden wederom prima en lieten de bal lekker rond gaan, de mogelijkheden regen zich aaneen. Helaas lukte het niet om één van die mogelijkheden om te zetten in een doelpunt. Gelukkig stelde de geelblauwe padden(heel verwarrend allemaal) er bar weinig tegenover dus was hier sprake van een bloedeloze 0-0.
    De volgende wedstrijd was wederom een team van WZC de tegenstander. Dit team zat klaarblijkelijk nog volop in de race voor de hoofdprijs, dus die jonge honden gaven nog even flink gas. Bij de wat oudere honden begonnen de krachten inmiddels langzaam wat weg te vloeien en dus was soms kunst en vliegwerk nodig om het doel schoon te houden. Voetballend was het zesde de bovenliggende partij, maar het lukte maar niet om de bal in jet net te krijgen. En net toen de wissels zich dachten op te maken voor weer een gelijkspel, speelde Merchandiser onbedoeld en ongelukkig voor Sinterklaas. Nadat hij een kopbal had gekeerd viel hij achterover en in een ultieme poging om zijn goal schoon te houden lepelde hij de bal zelf binnenkant paal binnen. Vanaf dat moment ging Hatto Heim va banque spelen en ontstonden er dus onnoemelijk grote ruimtes in de rug van de verdediging. Bassie en Paulus moesten keer op keer vol aan de bak om de counters onschadelijk te maken. Meestal lukte dat, maar met de tong op de schoenen ging het toch nog een keer mis en was de eerste verliespartij van het seizoen ook een feit. Dit tot frustratie van Wessie, want die had in zijn ogen wortel staan schieten aan de linkerflank in afwachting van een bal die nooit kwam.

    Reikhalzend werd uitgekeken naar de derde helft, de dorst leek haast niet te lessen, maar er stond eerst nog een toetje op het programma.
    Nadat Otti zijn manschappen nog even goed in de ogen had gekeken en had gezien wie nog de meeste puf had stuurde hij weer elf man het veld in voor de wedstrijd tegen SEH.
    Bij de aftrap had Paulus nog even in zijn ogen staan wrijven en aan Otti gevraagd of hij wil in de goede linie stond. Aan zijn rechterzijde stond namelijk de Buurman en ter linkerzijde Wessie (op eigen verzoek, omdat hij dacht dat ie dan wel een bal zou krijgen). Otti kon Paulus gerust stellen dat het niet aan hem lag en dat Otti deze opstelling uit zijn koker was gekomen.
    Al snel werd duidelijk dat SEH de piepe leug had en dat er weinig van verwacht hoefde te worden en dus gingen de geelblauwen op jacht naar eerherstel. Dat kwam er al snel.
    Binnen de kortste keren hadden Boerrini en Frank hun stempel op deze wedstrijd gedrukt en stond er een comfortabele 3-0 op het bord. Geïnspireerd door de hoofdmacht van de padden, die op het hoofdveld gelijktijdig het eerste team van Hattem op de pijnbank legde, ging het zesde door.
    Wederom stond Paulus in zijn ogen te wrijven, nee niet vanwege het luie zweet dat de hele dag al in zijn ogen liep, maar vanwege het feit dat hij in zijn eentje (gelukkig nog met Henkie achter zich) tegenover vier withemden stond. Wessie stond inmiddels rechtsbuiten, hij dacht al alles over rechts gaat kan ik wellicht beter daar gaan staan en geef hem eens ongelijk, Otti wilde ook wel delen in de aanvalsdrift van zijn ploeggenoten en de Buurman was nog beduusd van een stuiterbal van Henkie die net over zijn kruin het veld uit scheerde. Maar net toen Paulus zijn ploegmakkers tot de orde wilde roepen lag de bal al weer in het netje.
    De scheids vond het nu wel welletjes en de spelers ook.
    Uiteindelijk bleek het geploeter van deze middag dus voldoende voor een derde plek, lang niet gek.
    Na wat versnaperingen te hebben genuttigd en te hebben geluisterd naar een ongelofelijke slechte zanger, gingen de boys CO2 neutraal weer terug naar de parel van de Veluwe waar de rust inmiddels was terug gekeerd en de rommel was opgeruimd.

    Volgende week speelt het zesde thuis een bekerwedstrijd SEH 3. U bent uiteraard weer van harte welkom!