• Op een waterkoude zaterdagmiddag mochten de mannen van het zesde voor een zoveelste kraker aantreden tegen het zevende van DOS uit Kampen. Het zesde stond voor aanvang van de wedstrijd bovenaan, maar DOS had net zoveel verliespunten als Hatto Heim en kon in theorie dus nog op gelijke hoogte komen.
     
    De geelblauwen was er alles aangelegen om deze wedstrijd te winnen, want ze willen graag als Herbstmeister aan de kerstdis gaan. Dat betekent nog drie keer winnen op rij. Op papier is DOS daarvan de sterkste tegenstander. Maar wat zegt papier als het balletje eenmaal rolt. 
     
    Het publiek had reuk gekregen van deze kraker en was dus weer in grote getale afgereisd naar ‘t Achterveen. En ze kwamen niet bedrogen uit.
    Beide ploegen gingen van meet af aan vol op de aanval en legden de mooiste combinaties op de mat. De ‘oudjes’ van DOS lieten zien dat kwaliteit niet vergaat en dwongen de defensie van Hatto Heim tot het uiterste te gaan. Bij tijd en wijle hield de defensie met veel kunst en vliegwerk de goal schoon. Ook Henkie, die de afwezige Nick weer verving, moest flink aan de bak. En dat met een zere duim, het is maar goed dat uw verslaggever daar geen last van heeft. 
    De geelblauwen lieten zich aanvallend gezien ook niet onbetuigd. Ono was weer zeer balvast en de Buurman en Jordy bewogen als een zwerm bijen om hem heen. Ook de defensie van DOS had het zwaar te verduren. Op het middenveld gebeurde het uiteindelijk allemaal. Dat was de bron waaruit de aanvallen ontsprongen. Vlo stond daar als grote meester te dirigeren en Wessie en Klasie zorgden voor de controle wanneer DOS de bal onverhoopt mocht onderscheppen.
    Zo ontstond een vermakelijk schouwspel waar de bezoekers het zeker warm van kregen en dat was ook wel nodig deze ijskoude middag.
    Ondanks de kansen over en weer werd de thee bereikt met de brilstand op het bord.
     
    Op het sportpark ging het inmiddels als een lopend vuurtje rond dat er een uitzonderlijke wedstrijd bezig was op het tweede veld. En zo kwam het dat de spelers door een haag van supporters hun weg zochten naar het veld voor de tweede helft.
    Na afloop zou blijken dat de supporters die de oversteek van het hoofdveld naar veld twee de juiste keuze hadden gemaakt. Het zeer jeugdige eerste trok aan het kortste eind en kom derhalve nog niet voor veel warmte zorgen in de geelblauwe harten, maar hun tijd komt nog wel. Kwaliteit te over en het schijnt dat er in de jeugd nog meer kwaliteit zit dat de komende jaren zal doorstromen naar de hoofdmacht. De jeugd heeft de toekomst nietwaar.
    Enfin, terug naar veld twee.
    De tweede helft begon waar de eerste geëindigd was, met een fluitsignaal van K. Blom die de afwezige Björn K. verving. Dat deed hij overigens uitstekend, zelden vertoond bij het zesde, maar er viel geen onvertogen woord. Zelfs niet van Wessie en de Buurman, die er doorgaans toch een net iets andere lezing op nahouden dan de man in het zwart.
    De wedstrijd schoot meteen weer uit de startblokken en de oude matadoren legden ook de tweede helft weer een ongekend hoog niveau op de mat. Dit tot groot plezier van het aanwezige publiek.
    De Plisie en Paulus waren zeer scherp in de duels en dat zorgde ervoor dat de gasten steeds iets minder geloof in een goede afloop kregen, je zag de krachten bij hun wegvloeien. Het zesde, dat net iets jonger was dan de tegenstander had nog wat lucht over en schakelde dus nog een tandje bij. Ze roken dat hun prooi aan het verzwakken was en maakte zich daarom op om de genadeklap toe te dienen. 
    Maar ondanks het groeiende overwicht in het spel lukte het lange tijd toch niet om de bal score te openen. Zowel Ono als de Buurman zagen de bal uiteenspatten op de lat en Jordy vond in de keeper van DOS een hinderlijke sta in de weg. Richting het einde van de wedstrijd begon de conditie, of beter gezegd het gebrek daaraan, ook bij Hatto Heim een rol te spelen. Gelukkig zag Otti kans om nog een konijn uit de hoge hoed te toveren. Van Weeghel kwam binnen de lijnen voor de moegestreden Buurman en Flessie, ja wrijft u nog maar eens in de ogen, want u leest het goed. Flessie, die dus, had op verzoek van Otti zijn schoenen uit de hoge wilg gehaald en was zodoende deze middag aangesloten bij de wedstrijdselectie. Hij verving Jordy, die wederom een puike wedstrijd speelde. De geelblauwen voerden de druk nog maar eens op en Ono zag zijn kans schoon om met en wonderschone steekbal in de analen van deze wedstrijd te komen. Hij had Van Weeghel weg zien sluipen bij de rechtsback van DOS en met een leep balletje zette hij Van Weeghe plotsklaps alleen voor de keeper. Alles wat geel en zwart was schreeuwde moord en brand om buitenspel. Maar Van Weeghel die doorgaans met ferme arm bewegingen tegenstanders afvlagt voor buitenspel was natuurlijk niet zo dom om zichzelf in zo een benarde situatie te brengen. En dus kon hij fris en fruitig richting doel van de tegenstander lopen. In de afwerking bleef hij ijzig kalm, derhalve aantekenend voor de openingstreffer van dit duel. En dat in de 85e minuut.
    Het publiek ging compleet uit zijn dak en begon inmiddels de kelen schor te zingen. Het Geelblauw Geelblauw galmde over de Veluwe. Dit dan zorgde er weer voor dat Hatto Heim op zoek ging naar een mogelijkheid om de wedstrijd definitief over de streep te trekken.
    En wonder boven wonder was het Flessie die daar voor zorgde.
    Wessie produceerde een bananenflanker zoals normaal gesproken alleen Camaro dat kan en daarmee bracht hij Flessie weer eens op een goed idee. Als in zijn beste jaren zwaaide hij zijn benen de lucht om de bal te raken. Niemand zou dat op die manier in zijn hoofd halen, maar Flessie dus wel. Gelukkig maar, want met een schitterende omhaal (denk de knipoog van de verslaggever er maar even bij, u kent wellicht de motoriek van Flessie ook) passeerde hij de keeper en bracht hij de 2-0 op het scorebord. Sportpark ‘t Achterveen ontplofte bijkans, de seismologen in De Bilt verbijsterd achterlatend, door deze wonderschone treffer.
    Door deze overwinning, die op papier een stuk eenvoudiger was dan in de praktijk, heeft het zesde zich nog iets steviger aan kop genesteld.
    Volgende week wacht de thuis wedstrijd tegen KHC 4, hopelijk weet u dan ook weer de weg te vinden naar het sportpark om de mannen van het zesde weer maar grote hoogten te stuwen.