Op de laatste meteorologische zaterdag van de zomer stond voor de mannen van het zesde de eerste
bekerwedstrijd van het nieuwe seizoen op de planning.
Nu hoor ik u denken, het zesde? De mannen waren toch het zevende. Dat klopt, maar tijdens het
zomerreces hebben de mannen promotie gemaakt en mogen zij zich weer het zesde noemen.
Gelukkig voor de mannen betekende deze promotie niet dat zij ook een klasse hoger komen te
voetballen. De KNVB heeft ze wederom ingedeeld in de zesde klasse.
Gedurende de zomermaanden was de technische commissie druk bezig geweest om de selectie op
peil te houden. Want aan het einde van vorige seizoen hadden een aantal spelers aangegeven dat zij
in het nieuwe voetbaljaar niet meer beschikbaar waren.
Broens had de lokroep vanuit de 35+ niet kunnen weerstaan en had aangegeven vanaf het nieuwe
seizoen daar zijn kunsten te gaan vertonen. En Hennie zocht vanwege studie het hoge noorden op
waardoor hij helaas niet meer de zaterdagen beschikbaar was.
Nu beschikt het zesde over een brede selectie maar de TC wilde deze gaten toch graag opgevuld
zien. Dus gedurende de zomermaanden werden diverse bronnen aangeboord, zaakwaarnemers
benaderd en stevige onderhandelingen gevoerd. Alles om de gewenste versterkingen binnen te
krijgen. En zo konden zij voor de start van het seizoen aan de mannen meedelen dat zij een drietal
spelers hadden gecontracteerd. Lucas “Trabelsi” Agterhuis, Marnix Eghuizen en Herald Immink
hadden hun handtekening gezet. Langs deze weg nogmaals welkom bij het zesde en veel
voetbalplezier toegewenst.
En als kers op de taart bleek ook Klasie zich weer beschikbaar te hebben gesteld om, indien nodig, de
mannen te komen ondersteunen.
Met deze opdracht vervuld kon de blik vooruit op de eerste bekerwedstrijd van het nieuwe seizoen.
De mannen mochten deze bekercampagne aftrappen met een wedstrijd tegen DSV ’61 4. Voorgaand
seizoen hadden de mannen in de competitie al bij DSV ’61 5 en 6 ingezeten (en die wedstrijden waren
in bijna alle gevallen niet positief afgelopen voor de mannen) dus bij voorbaat werd er al uitgegaan
van een zware wedstrijd.
Gelukkig had dit geen invloed op de aanmeldingen want binnen de kortst mogelijke tijd stonden er al
16 aanmeldingen in het boekje van Eitje. Dit waren er zoveel dat hij besloot zich zelf dan maar een
vrije kluszaterdag te geven. Met vertrouwen droeg hij zijn taken daarom over aan Kolkie.
En zo druppelden op zaterdagmiddag de mannen het mooiste sportpark van de noord Veluwe op. Nu
ruimen de mannen, door ervaring wijs geworden, altijd voldoende tijd in. En dat bleek ook deze
zaterdag weer verstandig. Uiteindelijk arriveerden Steef en Thomas echter ook, iets met regen en
schuilen, en kon Kolkie constateren dat iedereen het sportpark gevonden had.
Nadat de aftrap van het vlaggenschip nog werd meegepakt dirigeerde hij daarop iedereen naar de
kleedkamer. Daar aangekomen gaf hij aan de opstelling niet op zijn Eitjes te presenteren maar het
kort en bondig te houden. Maar met zijn toelichting hierop was hij niet heel veel sneller klaar dan Eitje,
maar goed. Uiteindelijk stuurde hij de volgende mannen het veld in. Thomas op doel, achterin Dennis,
Trabelsi, Scooter en JP. Op het middenveld Marnix, Schimonsky en Quinten en in de voorhoede
Dylan, Kolkie en Daan. Van Weeghel mocht langs de lijn weer als vanouds gaan vaandelzwaaien. Op
de bank namen plaats Robin, Steef, Martin en buurman. Gezien het stralende zonnetje vonden zij dat
echter helemaal geen straf.
Terwijl de mannen op veld 2 hun, beknopte, warming up afwerkten begon Steef verschrikt om zich
heen te kijken en om onverklaarbare reden steeds harder te zweten. Nu was het een zeer behagelijke
temperatuur maar dat kon het toch niet zijn. Op de vraag wat er toch aan de hand was kwam de
mededeling dat hij zichzelf nog altijd een jonge god vindt. Maar hij had de selectie is even
doorgenomen en tot de schokkende conclusie gekomen dat hij, in ieder geval deze zaterdag, al terug
te vinden was in de top 5 van oudste spelers. En dat kwam toch wel even binnen. Toen hem echter
werd meegedeeld dat hij nog heel veel jaren kan voetballen voordat hij net zoveel dienstjaren heeft
gemaakt als buurman werd hij weer rustig.
Omdat vaste fluitist Bjorn K verstek moest laten gaan was T. Koekkoek bereid gevonden om de
wedstrijd van de mannen te komen fluiten. Iets voor drie uur arriveerde hij op het veld. Hij had er zin in
want niet veel later stond iedereen klaar voor de aftrap. Na een korte uitleg over zaken die T.
Koekkoek niet wilde hebben, zijnde commentaar op de leiding en krachttermen, kon de wedstrijd door
DSV ’61 worden afgetrapt.
Dat de mannen het spelletje in de zomerstop nog niet verleerd waren bleek al snel. Want ondanks de
aanpassingen in de opstelling en de inpassing van nieuwe talenten, leed het positiespel hier niet
onder. Met verzorgd spel probeerde de mannen zich door de verdediging van DSV te spelen. DSVwas echter ook niet voor niets naar Hattem afgereisd en ook zij bleken over flink wat kwaliteit te
beschikken. Vooral de snelheid van de voorhoede spelers werd regelmatig gezocht. JP en Dennis
moesten alle zeilen bijzetten maar met behulp van Trabelsi en Scooter werden diverse uitbraken
onschadelijk gemaakt. Op het middenveld was het vooral Schimonsky die op zijn kenmerkende wijze
elke keer zich weer langs zijn tegenstander wist de glippen om vervolgens de voorhoede aan het werk
te zetten. Maar helaas voor hem moesten de spitsen nog even het stof van hun vizier blazen.
Zo golfde het spel heen en weer met kansjes voor beide ploegen. Uiteindelijk was het Trabelsi die
Marnix diep zag gaan. Hij legde de bal diep en hierop kon Marnix alleen op de keeper af gaan. Zijn
poging kon door de Dornspijker doelman nog gekeerd worden maar Daan kon vervolgens met een
simpele intikker dan toch nog de 1-0 op het scorebord zetten. Lang konden de mannen echter niet
genieten van deze voorsprong. De achterhoede was nog niet helemaal op elkaar ingespeeld en als
gevolg daarvan klapte de buitenspelval bij een diepe bal niet dicht. De linksbuiten van DSV zette het
op een lopen en wist Thomas met een bekeken schuiver te passeren. En zo stond het 1-1. Deze
domper inspireerde de mannen om er nog maar eens gas bij te geven. Ze drukten DSV terug maar
werden nog niet echt gevaarlijk. Totdat Daan bij een actie op een meter of 22 van het doel
onreglementair werd gestuit. Quinten nam plaats achter de bal. En of het nu bewust was of een
mislukte voorzet, hij schoot de bal via de onderkant lat binnen. Het publiek klapte zijn handen stuk na
dit knappe staaltje. Wederom was het echter DSV met een snel antwoord. En aanval over vele
schijven kwam terecht bij de Doornspijker spits. Hij besloot het doel van Thomas dan maar eens onder
vuur te nemen. Thomas had hier blijkbaar niet op gerekend want hij was niet in staat dit schot te
keren. En zo stond het 2-2. Thomas baalde hier flink van maar niet veel later kon hij zijn fout
herstellen. Bij een terugspeelbal zag hij Daan helemaal vrij staan en met een stevige trap wist hij de
bal over de verdediging van DSV te leggen. Daan wist wel raad met deze buitenkans en onDaans
schoot hij de bal rustig binnen en bracht de stand daarmee op 3-2.
Niet veel later leek het zelfs nog 4-2 te worden. Op een voorzet van Quinten kon Steef, de man die
nooit kopt, zijn hoofd niet op tijd intrekken. Helaas voor hem kreeg de bal niet genoeg richting mee en
verdween deze naast het doel. T. Koekkoek floot daarop direct voor de rust wat maar goed was ook
want veel van de mannen waren naar deze actie van Steef met stomheid geslagen en konden een
kwartier rust goed gebruiken.
Kolkie voerde nog wat wisseling door, Dennis, JP en Kolkie gingen eruit en daarvoor kwamen Robin,
Martin en Buurman binnen de lijnen. Verder hoefde hij de mannen weinig mee te geven voor de
tweede helft. Doorgaan op dezelfde weg en dan moest het goedgaan.
En zo kon naar 15 minuten uitblazen T. Koekkoek de 2 e helft laten starten.
Het was direct duidelijk dat de Doornspijker coach zijn spelers flink had toegesproken in de rust. Want
wat de mannen ook probeerden, DSV zat er direct kort op. De mannen kwamen niet in hun spel en
DSV had optisch de wedstrijd in handen. Echt gevaarlijk waren ze echter niet want veel verder dan
wat ongevaarlijke afstandsschoten kwamen ze niet. Toch zorgde het spel van DSV voor de nodige
frustratie bij een aantal mannen. De duels werden feller en daar was niet iedereen altijd even blij mee.
T. Koekkoek moest dan ook al een aantal keer ingrijpen vanwege niet toegestaan commentaar maar
blijkbaar was dat nog niet duidelijk genoeg voor iedereen. Toen Quinten na een stevige, maar wel
correcte, ingreep geen vrije trap kreeg, moest hij dat duidelijk ventileren. En als gevolg daarvan mocht
hij met geel vertrekken om 10 minuten te gaan afkoelen langs de kant. Van Weeghel kon zoveel
onkunde langs de lijn nauwelijks aanzien. Het was al zo vaak aangegeven en nog gebeurd het. Hij
voelde waarschijnlijk wel aankomen wat er nu ging gebeuren.
Terwijl Qleppie plaatsnam op de bank, stuurde DSV direct een man extra door naar voren. Dit om
optimaal gebruikt te maken van de situatie. En inderdaad rolde de ene na de andere aanvalsgolf op
het doel van Thomas af. De mannen verdedigden zich met hand en tand maar hadden hierbij steeds
meer overtredinkjes nodig om DSV te stoppen. Een zo’n overtreding gebeurde net op de rand zestien.
Terwijl DSV dacht aan een strafschop, legde T. Koekkoek de bal er net buiten neer. Aangevend dat
daar de overtreding was begaan en dat de valpartij binnen de lijnen was. DSV was het hier niet mee
eens maar uiteindelijk nam de spits van DSV plaats achter de bal. En met alle frustratie over de niet
gegeven strafschop pegelde hij de bal langs de muur in de verre hoek. Thomas stond erbij en keek
ernaar. Zo stond het 3-3.
En niet veel later werd het ook nog 3-4. Robin probeerde de rechtsbuiten op te vangen maar deze
draaide handig om hem heen en snelde op Thomas af. Hoewel deze zijn doel goed verkleinde wist
deze man hem toch te verschalken. Zo stonden de mannen voor het eerst deze middag tegen een
achterstand aan te kijken.DSV vond het daarop wel goed en besloot de tactiek aan te passen. De boel achterin dichthouden en
2 snelle spitsen voorin op de counter. De mannen besloten daar een alles of niets tactiek tegenover te
zetten en besloten vol op de aanval te gaan spelen. En hoewel DSV er niet echt meer uitkwam
leverde het slotoffensief van de mannen ook weinig op. Totdat vlak voor tijd de bal nog maar eens het
doelgebied van DSV werd ingepompt. Via een soort flipperkastvoetbal schoot de bal uiteindelijk de
lucht in en met een mooie boog leek deze rond de penaltystip weer neer te komen. En daar stond
Schimonsky hem al op te wachten. Vlug denkend besloot hij dat een omhaal de enige optie was die hij
had om iets met deze bal te doen. En dus sprong hij op om dit voornemen uit te voeren. Zelf zei hij
later dat het allemaal heel snel ging maar voor zijn teamgenoten zag het eruit alsof het in slow motion
ging. Hij wist de bal perfect te raken en met een mooie boog plofte deze bal in de kruising binnen. Zo
stond het 4-4. Blijkbaar had de landing Schinkomsky niet helemaal goed gedaan want hij dacht nog
steeds achter te staan en snapte de blijdschap van zijn medespelers niet helemaal. Totdat uiteindelijk
doordrong dat hij de gelijkmaker had binnengeschoten.
Niet veel later floot T. Koekkoek voor de laatste keer en zat de wedstrijd erop.
Omdat ook de andere wedstrijd in de poule in een gelijkspel eindigde kan het bekeravontuur voor de
mannen nog alle kanten op.
U snapt dat het, na deze miraculeuze ontsnapping, nog lang onrustig was in de kantine.
Volgende week wacht de volgende wedstrijd. De mannen mogen dan uit naar Hattem. Daar wacht, in
ieder geval op papier, Hattem 5 voor hun volgende wedstrijd.
Deze wedstrijd start om 14:30 en u bent allen uitgenodigd om de mannen te komen ondersteunen.
