• Op de eerste zaterdag van advent mochten de mannen van het zesde aantreden tegen KHC4. Op papier moest het niet zo’n lastige klus worden, want KHC4 wordt niet gerekend tot de hoogvliegers van deze competitie. Gegeven de stand in ieder geval. Maar wie het zesde al een tijdje volgt weet dat ze het altijd wat lastiger hebben tegen lagvliegers. Voetballend is het en bij het zesde vaak ook wat minder.
     
    Otti kon in ieder geval rekenen op een ruimbemeten selectie. Zo ruim zelfs dat Luca en Koen hun opwachting mochten maken in het derde.
    Na de eerste fluitsessie van Björn K. bleek al snel dat het zesde inderdaad moeite had met de tegenstander. KHC begon strijdlustig en daar had het zesde het eerst wel moeilijk mee. Maar toen de geelblauwen eindelijk in de gaten hadden hoe de tegenstander gegroepeerd stond begon het te lopen bij Hatto Heim. De ene na de andere aanval werd op de mat gelegd en lang kon het dan ook niet duren voordat de bal in het net gelegd werd.
    Na een vloeiende aanval, wat op zich al knap was op de belabberde grasmat, draaide de Buurman zich knap vrij en schoot de bal beheerst in de korte hoek. Hierna begon het pas echt te lopen bij het zesde.
    En weer was het de Buurman die opstoomde richting het vijandelijke doel. Echter toen hij de bal mee wilde nemen de in de zestien beroerde een verdediger de bal met de hand. Björn K., die een uiterst scherpe wedstrijd floot, had er goed het oog op en dus verwees hij de bal naar de stip. 
    Wessie sprintte zoals hij nog nooit gesprint had om al eerste bij de bal te zijn. Bassie, die regelmatig penalties binnen schiet, liet hem maar begaan. Zijn tijd zou nog wel komen dacht hij. 
    En zo kwam het dat Wessie weer eens in het boekje van Björn K. belandde. 2-0 en nog geen kans tegen gehad. Hoewel het niet best oogde, was het resultaat tot dan toe prima te noemen.
    Nog voor rust maakte Bassie van zijn eerdere gedachte werkelijkheid.
    De Buurman had het weer op een lopen gezet en werd dit keer onreglementair een halt toe geroepen door KHC. Hij ging zelf bij de bal staan om de toegekende vrije trap te nemen. Maar JOGG-coach Klasie eiste de bal op, de Buurman had net daarvoor een buitenkansje vanaf de rand zestien verkwanseld en dus was Klasie streng doch rechtvaardig.
    Hij lepelde de bal richting tweede paal en laat nou net Bassie daar op komen duiken. Nou ja, van duiken was geen sprake, maar hij knikte de bal onberispelijk binnen.
    Het leek een makkelijk middagje te worden voor de geelblauwen en dus werd met goed gemoed de kleedkamer opgezocht.
    Onder het genot van een lekker bakkie thee van Rikie werd de eerste helft nog even doorgenomen door Otti. De capitano was tevreden over het scoreverloop, maar gaf wel aan dat het spel beter moest. Dat waren ze wel verplicht aan de toegestroomde supporters. Familie Oosting (Westing voor intimi) en Tukkie verdienden beter dan dit.
    De spelers namen de strenge woorden van zitting graag ter harte en dus zag het spel er de tweede helft stukken beter uit. Het tempo ging omhoog en KHC werd van het kastje naar de muur gestuurd.
    Bij een zoveelste corner was het alweer raak voor Bassie. Jordy knalde de bal lekker de zestien in en Paulus zag kans om het leder bij Bassie voor de voeten te leggen, deze bedacht zich geen moment en schoot zijn tweede van de middag binnen.
    Hatto Heim kreeg de smaak nu echt te pakken en schakelde nog maar eens een tandje bij. De fans kregen eindelijk waar ze recht op hadden.
    De ene na de andere oogstrelende aanval werd tentoon gespreid. Zelf Bobbie kreeg het op zijn heupen, zijn directe tegenstander werd horendol van Bobbie. Hij was werkelijk niet te houden en dus maakte hij zijn tweede in Geelblauw tenue. Wendy was trots op hem. Helaas zou hij weer niet ongeschonden het strijdtoneel kunnen verlaten. Zijn eerste treffer smaakte naar meer en hij leek zijn kans schoon te zien bij een afgemeten voorzet. In plaats van de bal raakte hij echter het achterhoofd van een tegenstander en dus kon hij voor de zoveelste keer het veld verlaten met een gapend gat in zijn voorhoofd. Wendy krijgt er bijkans een punthoofd van.
    Ondanks deze forse aderlating ging het zesde door waar het gebleven was. Jordy was voornemens om zijn ouders met goals te bedanken voor alles wat ze altijd voor hem hebben gedaan. Hij deed de veters van zijn roze schoentje nog maar eens goed vast en sloeg flink aan het soleren. Hij liet de blauwwitten staan alsof het figuranten waren in een actiefilm en knalde de bal in de verre hoek. De keeper die geen keeper leek dook in het luchtledige en dus stond het alweer 6-0. Moeder Silvia stond trots als een pauw een traantje weg te pinken. 
    Net toen het zesde het gas wat losliet sloeg KHC toch nog toe. Ze hadden werkelijk nog geen kans gecreëerd, maar een lange bal viel voor de voeten van de aanvoerder en hij zag dat Nick te ver uit zijn doel was gekomen. Met een lepe lob liet hij Nick vervolgens kansloos. Dit leidde tot wat gemor in de defensie, want zo’n simpele middag wil je besluiten met het houden van de nul uiteraard. Een kleine smet op een prima tweede helft. Inmiddels was coach Vlo aan het wisselen geslagen en waren Kolkie, Koen, Van Weeghel en Camaro binnen de lijnen gekomen. En met name die laatste stal de show, dit tot genoegen van het publiek. Hij zette zijn tegenstander meermaals te kakken en stuurde met de van hem zo bekende bananenflanker Jordy nogmaals aan het werk. Deze begreep de opdracht en tekende aan voor zijn tweede van de middag, moede Silvia was koud klaar met het wegpinken van haar traan of ze kon weer opnieuw beginnen. Dit leek het laatste wapenfeit van de wedstrijd te worden. Maar niets was minder waar. KHC ging nogmaals op zoek naar een eretreffer en dat deden ze met succes. Het moet gezegd, de middenvelder van KHC werd geen strobreed in de weg gelegd, maar zijn afronding was subliem. Met een streep vanaf een meter of veertien schoot hij de bal in de kruising. Nick kon niet anders dan uit bewondering applaudisseren.
    Hiermee kwam een einde aan een rustige middag voor de geelblauwen.
    Volgende week gaan de mannen op bezoek bij OWIOS. Daar gaan ze proberen de titel Herbstmeister in de wacht te slepen.