• Afgelopen zaterdag mocht het zesde dan eindelijk weer eens aantreden op het eigen sportpark ‘t Achterveen. 
    Toch altijd fijn om thuis te spelen. 
    Een goeie 16 spelers hadden zich aangemeld voor de wedstrijd tegen WHC 5. 
    Bassie zag zijn kans schoon, nu Otti van een welverdiende vakantie geniet op Keftalonia 
    (in de volksmond van het zesde Ketsalonia genaamd), 
    en deed een flinke gooi naar het reserve aanvoerderschap. Hij begon van alles te regelen, zijn dadendrang leek haast onstuitbaar, hij schoot van hot naar her. Zijn medespelers bleven hierdoor meermaals in verbazing achter. Maar zijn bedoelingen waren goed en dus gingen Koen en Luca het derde versterken. En speelde het zesde uiteindelijk toch op veld drie, dat klaarblijkelijk de zomer niet al te best heeft overleefd.
    Toen het aankwam op het bekend maken van de opstelling werd het hem toch wat te heet onder de voeten en probeerde hij de band weer aan Maarten te geven.
    Paulus, die zag dat zijn maatje toch een beetje in zijn maag begon te zitten met de hele situatie, sprong hem te hulp en maakte de opstelling, die Otti vanaf zijn strandbedje had doorgebeld, bekend.
    Met een prima cluppie spelers werd begonnen aan de pittige klus. De oudste Wezeper werd geschat op 25 jaar, dus dan weet u wel weer hoe de vlag erbij hing. De eerste minuten was het een beetje aftasten van beide kanten, maar daarna kwam het zesde best wel lekker in zijn spel. De bal ging lekker rond en er ontstonden al snel enkele mogelijkheden voor de geelblauwen, maar echt gevaarlijk werd het nog niet. De gasten probeerden af en toe door de defensie van de geelblauwen te prikken, maar ook zij hadden daarbij nog weinig geluk. Uit het niets stond het zesde ineens op achterstand. Voorin werd niet attent gereageerd op een weggewerkte bal en de centrale verdediger van Wezep stak daarna zomaar het hele middenveld over en schoot de bal vanaf een meter of 25 droog in de hoek. Merchandiser, die Nick verving, zag de bal door een kluwen van spelersbenen te laat aankomen en kon niet meer afdoende anticiperen op de bal.
    U kent de mannen van het zesde inmiddels een beetje en dus weet u dat zij niet meer zo snel van slag zijn na een tegenslag. Doorgaan waar we gebleven waren klonk het devies.
    Dat bleek een goede zet te zijn, want al snel regen de spitsen van Hatto Heim de kansen aaneen en werd de achterstand binnen de kortste keren omgedraaid in een voorsprong. Eerst was het de beurt aan Bassie, die zichtbaar een last van zijn schouder had zien vallen en dus vederlicht het luchtruim koos bij een corner van de Buurman. Even -als ware hij een chinook- bleef hij stil hangen (CR7 kon hier nog een puntje aan zuigen), om vervolgens de bal onberispelijk in het doel te koppen. Niet veel later was het de Buurman die na een fraaie pass van Klasie de bal binnen knikte bij de tweede paal.
    Het leek wel of die bal misschien iets te hard op zijn schedel was beland, want hierna was de scherpte bij de Buurman, behalve dan die van zijn vileine tong jegens Björn K. (die afgezien van een paar kleine schoonheidsfoutjes weer een puike pot floot), ver te zoeken. En hoe hij ook zijn best deed, het lukte hem niet meer om de bal in de touwen te jensen. Laten we erop hopen dat hij zijn kruit droog houdt voor de competitie wanneer er weer om het echie wordt gespeeld.
    De wedstrijd bleef redelijk gelijk opgaan en dus was het voor het wederom in grote getale aanwezige publiek een vermakelijk schouwspel met kansen over en weer. Vlak voor rust kwam WHC nog op gelijke hoogte met een mooi ingeschoten bal van de midmid, onhoudbaar voor Merchandiser.
    In de rust werd met veel vertrouwen uitgekeken naar de tweede helft, want het zesde had met Bobbie, Wessie en Van Weeghel nog voldoende konijnen om uit de hoge hoed te toveren. De eerste twee mochten direct na rust starten en Van Weeghel zou later zijn opwachting maken (het valt vaak niet mee om hem los te weken van ‘zijn’ vlag (zijn tweede passie)). Dat het nooit saai is bij het zesde bleek zaterdag maar weer eens. Wessie, zoals u wellicht weet ballenverkoper van beroep, weigerde de tweede helft te starten. Dit leidde tot veel consternatie, maar uiteindelijk werd duidelijk wat het probleem was. Hij had een nieuwe bal geregeld voor het zesde en stond erop daarmee te spelen. Anders ging het hele feest niet door zo klonk het dreigend uit zijn mond. Het is zoiets als een biljarter die alleen zijn eigen krijtje wil gebruiken, omdat een andere niet goed genoeg is. Het vreemde wil echter dat hij de bal waarmee de eerste helft was gespeeld ook zelf had geregeld. Enfin, Björn K. en de overige figuranten in dit stuk gunde Wessie dit pleziertje wel en dus werd verder gespeeld met een door Henk Schifmacher (u weet wel, die aardige kerel van die plakplaatjes) ontworpen balletje. En het moet gezegd, het is een bijzonder fijne bal om mee te ballen. 
    Hij bracht de geelblauwen alleen nog weinig geluk. 
    De tweede helft was Wezep de licht bovenliggende partij en moest de verdediging van het zesde keer op keer aan de bak om een achterstand te voorkomen. Helaas lukte dat niet. Bij een corner van Wezep deed Skuurtie een uiterste poging om de bal weg te werken, maar daarmee bracht hij onbedoeld Mechandiser B. Grobbelaar danig in de problemen. Merchandiser grabbelde en grabbelde als een kind in een grabbelton, maar nooit vond hij zijn cadeautje. Wel zorgde hij met deze kolderieke actie voor de nodige glimlachen op de aanwezige gezichten. Is ook wat waard natuurlijk. Niet veel later bewees hij zijn team overigens nog een goeie dienst door een zeker lijkend doelpunt op miraculeuze wijze te keren.
    Het uitvallen van Klasie zorgde ervoor dat het voetballend allemaal iets lastiger werd voor de geelblauwen, maar toch bleven ze proberen om de achterstand weer om te buigen. Veel fortuin hadden ze daarbij niet.
    Een kwartier voor tijd, toen de moegestreden Paddy (volgens de analytici heeft hij 285 keer de linkerflank bestreken en 163 keer de rechterflank) nog maar net op het bankje zat liep de buitenspelval enigszins in de soep. Daardoor stond Merchandiser tegen een overmacht aan blauwwitte tegenstanders aan te kijken. Het kleinood belandde onderin de hoek. 2-4 Op papier niet best. In de praktijk ook niet, want gezien de kansen had het zesde er ook minimaal 4 moeten maken. Aan de andere kant had Wezep er ook maar zo nog een vijfde in kunnen schieten, ware het niet dat een oplettende Van Weeghel daar nog even vakkundig een stokje voor stak.
    Al met al een slecht resultaat, maar wel één met een beter gevoel dan vorige week. Het voetbal sluipt langzaam weer binnen in de ploeg.
    Volgende week speelt het zesde wederom thuis (dan hopelijk op veld 2, want in veld drie zitten dankzij Paddy nu ook nog loopgraven op de flanken), dan is Zwolsche Boys de tegenstander. Misschien dat tegen die ploeg de eerste winst van dit seizoen is te behalen.