• Het 7e van Hatto-Heim heeft afgelopen zaterdag goede zaken gedaan door concurrent Wijthmen met 5-1 naar huis te sturen. Meest opvallend aan deze wedstrijd was dat het team deze dag de ‘man of the match’ was. Nu was dit niet zo verrassend, omdat er dezelfde avond een teamuitje bij de sponsor gepland stond, en dat is al genoeg motivatie om de wedstrijd tot een goed eind te brengen.

     

    Voorafgaand aan deze wedstrijd waren er nog wel wat onzekerheden. Er waren wat spelers ziek de afgelopen week en dus was het even afwachten hoe de ziekenboeg ervoor stond. Ik kan u vertellen, dat was goed. De een had zijn zakken volgestopt met "stink niet uit je mond" snoepjes en weer een ander voelde zich getriggerd door een facebooktag waarin gesuggereerd werd dat hij niet kon koppen. Zo had ieder zijn eigen motivatie voor deze druilerige dag weer te pakken.

     

    De staf van de geel-blauwen hadden voor deze zaterdag weer een traditioneel konijn van de gelijknamige weg gehaald en zodoende startte de formatie in 1-3-5-2. Voor zover u het nog niet weet, het 7e is een vooruitstrevend talenteam die de KNVB van de nodige suggesties voorziet over beleidsvorming en internationaal voetbal, vanwege hun uitmuntende anticipatievermogen het de tegenstander moeilijk te maken door strategische meesterzetten vanaf de kant ten uitvoer te brengen die enigszins verbloemen dat we in de kelderklasse voetballen. Enfin, de opstelling: Ook verrassend. Tom Montfrooy, speler van het 4e was bereid gevonden om het 7e te versterken vanuit de doelmond, zodat de verdediging versterkt kon worden met de normaliter goed keepende Jens. Leroy en Karel maakten het verdedigingstrio compleet. Op het middenveld was van links naar rechts plek voor Arjan, Kuntien, Tom, Andy en Christian. Voorin werd plaats gemaakt voor Sven en Mark Kroeze.

     

    Ik neem u mee naar de warming-up. Een warming-up in de kelderklasse is geslaagd wanneer iedereen uiteindelijk een keer het veld op gewaggeld is, een paar keer heen en weer heeft gelopen, een paar keer tikkie breed heeft gedaan, verschrikkelijke lange ballen naar elkaar toespeelt, waarbij niet geschroomd wordt de tegenstander mee te laten doen, en tot slot een praatje pot waarbij iedereen veel plezier gewenst wordt. Logisch lijkt u te denken. Nou, de tegenstander was een andere mening toebedeeld. Met ware wedstrijdvormen, strakke warming-up, een gedisciplineerde coach en wat jonge ‘gassies’ die braaf en ambitieus doen wat de trainer zegt kwamen zij zeer professioneel voor de dag. Een zware dobber dachten de geel-blauwen. Het is immers ook het 2e van Wijthmen hè??

     

    Niets bleek minder waar, want de invoering van het ouderwetse 4-3-3 systeem uit de jaren 70, waarbij eenieder minimaal 1x de bal geraakt moet hebben voordat het net gebold wordt, was nogal vastgeroest, en te ver doorgevoerd bij de roodhemden aan de andere kant van de IJssel.

     

    Vanaf minuut 1 wilden de Wijthmense jongens kostte wat het kost opbouwen. En dat ging nou niet echt van harte, gezien het feit dat de mannen van Groeneveld en van Hoorn de tegenstander behoorlijk hoog en vroeg vastzetten. Het kostte Hatto-Heim veel kracht om dit vol te houden, maar de beloning was er dan ook. Na balverlies op het drukke middenveld werd Arjan Fiechter de diepte ingestuurd. Kundig passeerde hij zijn tegenstander, en de verdediger in kwestie kon niets anders doen dan Arjan ondersteboven kegelen. Penalty. Deze werd afgerond door Kuntien, die de penalty voor zijn rekening nam bij afwezigheid van Maus (die veel leukere dingen aan het doen was bleek achteraf). Na de vrij snelle 1-0 bleef H-H gedisciplineerd zijn taken vervullen en werd er voor elkaar gevochten bij balverlies en mooie aanvallen ten spreidde gelegd wanneer het de bal had. Zo ook bij de 2-0. Na een zeldzaam hoog balletje op een van de spitsen liet Leroy zien hoe je een kopduel wint en kopte deze in de voeten van Kuntien. Die kapte zijn tegenstander uit, en stuurde de bal naar de linkerflank, waar Fiechter met chirurgische precisie de bal op de boomlange spits Sven Lindeboom gaf. Deze knikte kundig binnen en de eerste prachtige goal van deze dag was geboren.

    De 3-0 tekende het collectief van H-H en de onkunde van Whijtmen toen de bal paniekerig rondging bij de uitspelende ploeg. Onder aanvoering van generaal en ook aanvoerder Karel zette het Wijthmen dusdanig vast dat de bal wel naar de keeper terug moest. Deze jongeman had goed geluisterd naar zijn coach, door geen lange ballen te spelen. Resultaat. Treuzelen, wachten tot er een mannetje vrijkomt, maar toch weer niet. En ja, dan is die dappere strijder Andy wel zo wijs om de bal van de keeper te ontfutselen en de lelijkste goal uit zijn toch al imposante voetbalcarrière te maken.

     

    Met een tamelijk geruststellende 3-0 gingen de mannen de rust in en werden er weer wat tactische omzettingen en wissels bedacht. De wissels waren Timon, Edwin, Brusschen en Robbie, waarbij de drie eerstgenoemden meteen het veld mochten betreden in plaats van Leroy (hij is eindelijk een keer voetbal gerelateerd benoemd), Christian (ging zwemmend het veld af) en Tom Dekker (tot ieders verbazing). Dat de spelers niet meer wisten of het nu 3-5-2, 4-4-2 of 3-4-3 de tweede helft in ging, laten we maar even in het midden, maar het eerste kwartier na de rust werd Wijthmen toch wel iets sterker. De talisman Tom D. was eruit en zodoende ook een beetje de lijn op het middenveld. De mannen wisten niet meer waar ze moesten lopen en ook verdedigend werden er wat steekjes laten vallen. En dat Brusschen niet de snelste meer is zorgde enigszins voor wat vertier bij zijn medespelers, maar daar was ook alles mee gezegd. De verslaggever in dienst weet totaal niet meer hoe de goal tot stand kwam, maar dat Kuntien balverlies leed en vervolgens de wat slecht oplettende verdediging de spits van Wijthmen ervandoor liet gaan zegt genoeg voor het eerste kwartier van de tweede helft. En zodoende kwam de 3-1 op het scorebord.

     

    Vanaf dit moment vonden de coaches van H-H7 het welletjes en gooide zodoende maar weer eens een nieuw systeem in de ploeg. 4-3-3 met een balvaste spits Robert met diepgaande middenvelders en snelle buitenspelers. De rest van de tweede helft werd maar weer eens duidelijk dat onze staf beschikt over een geniaal brein. Met Sven erbij op het middenveld was er meer voetbal, en de talisman was gelukkig ook weer terug op de velden te zien. Met ferme coaching en passing gooiden de geel-blauwen alle schroom weer van zich af en dat resulteerde in een aantal prachtige aanvallen. Er was wel een corner voor nodig om de 4-1 voor elkaar te krijgen. "Social Media" Timon voelde dat hij het ongelijk van zijn ‘tag’ moest bewijzen en zag dat dader Kuntien de corner trapte. Als een wervelwind kwam Timon de 16-meter binnen en met een kanonskogel liet hij de keeper verbouwereerd achter. Wat daarna volgde was een mengeling van een verbitterde goalgetter en een voldane assistgever. Een puike kopbal Timon, dat moet gezegd worden.

     

    Alsof de 4-1 al niet mooi genoeg was neem ik u graag mee naar de aanval van het weekend. Van achteruit opbouwend kwamen de geel-blauwen stukje bij beetje op de helft van de tegenstander. Een strakke pass van Sven werd meteen door gekaatst door Robert naar de diepgaande pijlsnelle Mark Kroeze. Op dat moment was Kunt al gestart met zijn snelste 60 meter uit zijn carrière (en tevens zijn laatste volgens sommigen) en dat werd beloond met een geweldige voorzet van de weggesnelde Mark K. Timon hield netjes in waardoor het voor Kunt een koud kunstje was om de bal diagonaal voorbij de doelman te schieten. 5-1. Heel mooie aanval over veel schijven. De handen gingen bij het 2-man tellende publiek op elkaar en dat wil je als voetballer toch?

     

    Na de 5-1 kregen de geelhemden nog genoeg mogelijkheden om de score verder uit te bouwen, maar de gedachten waren al een klein beetje bij het goudgele gerstenat. De scheids vond het na 92 minuten mooi geweest en blies de wedstrijd naar het einde. Al met al een mooi resultaat behaald op een voetballende, collectieve manier. Man of the match was volgens velen toch Arjan Fiechter, en dat resulteerde in een prachtige man of the match bokaal. Bescheiden als hij is, heeft hij hem toch maar in de waardevolle spullen tas opgeborgen. "Het was toch een teamprestatie? Sprak de linkshalf klare taal. En zo is ‘t.

     

     

     

     

    Tot slot 

    Hatto Heim 7 bedankt haar supporters, trainer Frans Blom en sponsoren: Bowling Hattem, Administratiekantoor NonStop en GVK Supply Management.

     

    Volgende week staat de altijd verrassende uitwedstrijd tegen HFC Storica op het programma. Om 14:30 uur wordt afgetrapt op sportpark "Het Hoge Laar". We hopen dan ook dat vaste supporters Ramon en Bas ook weer eens aanwezig kunnen zijn en dat de rest hen volgt naar weer een mooie wedstrijd.

     

    Tot slot, tot slot,

     

    Willen we u de geweldige middag van Maus niet onthouden. Het moge duidelijk zijn dat hij de meest blije speler was van deze middag. Gelukkig hebben we de foto nog.