Hatto-Heim 7 - vv Hattem 2,5

Helaas hadden de buren wederom bedacht, net als bij de vorige ontmoeting, om maar flink wat spelers van andere teams mee te nemen. Daardoor werd het weer niet een wedstrijd waarbij echt gekeken kon worden naar de krachtsverhoudingen.

 

Bij de geelblauwen van de westkant van het sportpark leefde de wedstrijd blijkbaar toch ook wel een beetje, want tot grote verbazing van Eitje en Kolkie schommelde de meter van aanwezige spelers de hele week rond de 20 man.

Dat was een behoorlijke luxe, maar bezorgde Eitje toch ook de nodige hoofdbrekens.

De jonkies namen de wedstrijd ook zeer serieus, dit tot grote teleurstelling van de mannen van “Bij de Jongens”, want die hadden met de weersverwachting van de vrijdag flink extra ingeslagen op Lellebellen.

Maar na een paar van die rakkers vonden de jongens het mooi geweest en werd de lakenstraat al opgezocht.

 

Fris en fruitig verzamelde deze zaterdag een flink koppel mannen zich om een mooie wedstrijd tegen de buren te spelen.

Eitje, die tot kort voor de wedstrijd nog een hotline had met een belchinees, bracht de opstelling in het Mandarijns.

Gelukkig bestaat het zevende uit mannen van de wereld en wist iedereen dus wat hem te wachten stond.

 

Na wat heen en weer gedoe tussen de beide buurverenigingen werd duidelijk dat Björn K. deze wedstrijd toch in goede banen mocht gaan leiden. En dat deed hij met verve.

De tos werd gewonnen door Paulus en die besloot, vanwege de verzengende hitte dat Van Weeghel de eerste helft maar in de schaduw moest gaan vlaggen, zodat hij een beetje kon wennen aan de zomerse omstandigheden.

Het duimpje van Van Weeghel liet zien dat hij dit wel kon waarderen.

 

Ja de plichtplegingen van Björn K. stonden 21 mannen klaar om te beginnen. Daar waar er natuurlijk 22 nodig zijn voor een gelijke verhouding.

Het wachten was nog op de keeper van de vv Hattem, want die moest eerst nog bij zijn eigen team het e.e.a. afronden alvorens hij bij deze ploeg kon aansluiten.

Het was wel weer duidelijk hoe belangrijk de buren deze wedstrijd vonden. Alles voor de drie punten zullen we maar zeggen.

 

Hattem 2,5 begon furieus aan de wedstrijd en probeerde met veel snelheid en dadendrang Hatto Heim de overrompelen. Dat leek een aantal keer ook te lukken, maar Broens, Paulus en Thomas waren scherp genoeg om de aanvallen van Hattem in de kiem te smoren.

Het zevende begon zelf wat wijfelend aan de wedstrijd. Er was veel onrust aan de bal en te vaak werd de moeilijke keuze gemaakt.

Daardoor kwamen de licht blauwen (het zevende speelde in reserveshirts) maar moeizaam aan opbouwen toe.

Eitje, die heel vaak zo vrij als een vogeltje stond op het middenveld, werd veel te weinig gezocht.

Hattem had op het middenveld een aantal leuke jonge spelers staan die probeerden het zevende uit elkaar te spelen.

Met veel moeite bleef het zevende in deze fase op de been.

 

Toch kwamen de geelblauwen er naar mate de eerste helft vorderde beter in het spel.

Op de momenten dat wel even de rust werd bewaard aan de bal, kwamen de mannen ook aan aanvallen toe.

Halverwege de eerst helft kreeg Daan de bal ingespeeld. Hij zag de keeper van Hattem 2 te ver voor zijn doel staan en bedacht zich geen moment. En met een mooie bekeken boogbal liet hij de keeper kansloos en tekende zo aan voor de 1-0.

Dat was een flinke opsteker voor het zevende, want de verhoudingen op het veld lieten toch iets anders zien.

 

De buren waren even van de wijs door deze treffer en daardoor kwamen de geelblauwen wat beter in hun spel. De druk werd opgevoerd en dat resulteerde niet veel later in een vrije bal op zo’n 25 meter van het doel van de buren. Hennie was de aangewezen man om deze bal te nemen en dat deed hij bijzonder goed. De keeper van het tweede kon de bal nog net uit de hoek tikken, maar geslepen Eitje was als een ware hazewindhond ingelopen en kon de bal daardoor zo binnen tikken.

Hattem wist even niet meer waar ze het zoeken moesten en zowaar begon Hatto Heim het spel te dicteren.

De druk werd opgevoerd en de kansen waren er ook om de score verder uit te bouwen.

Helaas lukte dat niet en kwamen de buren, op dat moment vanuit het niets, weer terug in de wedstrijd.

Bij een diepe bal van Hattem dacht Broens dat Thomas deze wel zou pakken en Thomas dacht dat Broens het wel zou oplossen. Gevolg was dat de bal door de benen van Thomas zo het doel in rolde.

 

Vlak voor rust sloeg het noodlot andermaal toe voor Hatto Heim. Een snelle counter van Hattem werd niet helemaal lekker onschadelijk gemaakt door de defensie en zo kon Hattem (waarschijnlijk vanuit buitenspelpositie) vlak voor rust toch nog weer op gelijke hoogte komen.

Vanwege de vele wisselspelers werd er driftig op los gewisseld door Schimonski, die vanwege het tikkie van vorige week naar eigen zeggen niet mee kon doen.

 

In de rust werden de koppen nog even bij elkaar gestoken en na de overheerlijke, maar wel mierzoete, ranja van Ina werd het strijdplan voor de tweede helft besproken.

Ook al was een 2-0 voorsprong knullig weggegeven, was er nog alle reden om de tweede helft met veel positivisme tegemoet te treden.

Het zevende begon nog prima aan de tweede helft, maar gaande weg die helft werd toch duidelijk dat de zomerse temperaturen het nodige vroeg van de oudere mannen aan Hatto Heim zijde.

Daardoor verliep het spel wat moeizamer en stroperiger. Te vaak werd de bal makkelijk ingeleverd en bezorgde dat de achterhoede het nodige werk. Want de buren bleven met hun jonge ploeg (gekscherend FC Inhuur genoemd) behoorlijk gevaarlijk in de counter.

Op een gegeven moment kreeg het zevende de bal niet weg uit de eigen zestien en viel de bal voor de behendige jonge spits van vv Hattem (geen idee in welk team hij normaal speelt, maar niet in het vijfde van de vv Hattem in ieder geval), hij wist hiermee wel raad en plaatste de bal zeer knap in de lange hoek.

 

Niet veel later, toen Schimonski nog zeer aanvallend had gewisseld en met drie man achterop ging spelen leek het doek helemaal te vallen voor het zevende.

Waar Paddy en Thomas zagen dat de bal over de achterlijn was, werd de bal nog voorgegeven en kon door Hattem worden binnengewipt. Zowel Björn K. als Van Weeghel hadden niet kunnen constateren dat de bal inderdaad de achterlijn had gepasseerd en dus kon de scheids niet anders dan besluiten om de 2-4 toe te kennen.

 

Hatto Heim was hierdoor wel even aangedaan, maar van opgeven was geen sprake.

Tot het einde toe bleven ze knokken voor en resultaat.

De gebroeders Kolk probeerden voorin nog wat te forceren en dat leverde het mooiste doelpunt van deze middag op.

Paulus kreeg van achteruit een bal aangespeeld en schermde deze goed af. Zijn broer kwam inlopen en kreeg de bal van Paulus precies fijn in de voeten.

Paulus riep daarbij nog indoen en zo geschiedde.

Met een prachtige krul van zijn gouden linker liet hij de keeper kansloos en tekende hij aan voor de eindstand van 3-4.

 

Met een licht wrange naasmaak, omdat de buren niet volledig met hun eigen team hadden gespeeld. Overigens was dat niet tegen de regels en stonden ze in hun recht. Maar jammer was het wel dat dit voor de tweede keer dit seizoen op deze manier zo moest.

 

Gelukkig was het mooi weer en was er voor het zevende nog het vooruitzicht van een mooi feestje in het clubhuis. De overwinning werd gegund aan de buren en na een zeer sportieve en leuke wedstrijd werd de kleedkamer opgezocht.

 

Daar nam het zevende, hoewel er nog een wedstrijd op het programma staat, op gepaste wijze afscheid van Broens en Hennie. Zij zullen volgend seizoen op andere velden te bewonderen zij en werden zeer terecht bedankt voor bewezen diensten.

 

Volgende week staat de laatste wedstrijd van het seizoen op het programma, thuis tegen Prins Bernhard. U bent allen van harte welkom.

Als er net zoveel publiek is al op deze zaterdag, dan zal ook dat een waar voetbalfeest worden