• Vandaag stond de thuiswedstrijd tegen Be Quick JO11-1G op het programma. We hadden de vorige wedstrijd in en tegen Wijhe vooral van onszelf verloren. Het was de vraag of en hoe we ons deze week zouden herstellen. Onze tegenstander Be-Quick had vorige week met 15-2 gewonnen, dus we zouden echt aan de bak moeten. We moesten het zonder Benjamin doen en bovendien had Tom Fritsch al een kwart wedstrijd met JO12-1G in de benen (al maakt dat voor Tom niet zo veel uit).

    We kwamen al snel op een 0-2 achterstand. Maar deze week toonden we wel veerkracht. De achterstand werd door doelpunten van Stijn, Viggo, Tom Fritsch en Jente omgebogen in een 4-2 voorsprong. Vooral het doelpunt van Jente kwam tot stand door een mooi opgezette aanval over veel schijven. Aan het eind ervan tikte Jente beheerst binnen.

    Het was jammer dat we de voorsprong niet konden vasthouden. In het laatste deel van de wedstrijd kwamen we steeds meer onder druk. We begonnen uit positie te lopen en vonden elkaar daardoor niet meer goed. Vermoeidheid en lichte blessures bij enkele spelers die zich de longen uit het lijf hadden gelopen, begonnen ook hun tol te eisen. En ere wie ere toekomt: Be Quick begon ook weer beter te spelen. Dit alles resulteerde ?? met nog slechts enkele minuten te spelen -  in een 4-5 achterstand. Het was aan onze doelman Mike te danken dat de achterstand niet groter werd. Met zijn uitschuifbare benen redde hij enkele keren fraai.

    Maar in tegenstelling tot de wedstrijd in Wijhe rechtte het team nu wel de rug. Vlak voor tijd zette Tom Fritsch goed door en tekende hij de 5-5 aan. Trainer-coach Erik sprong zo ver in de lucht dat we ons afvroegen of hij ooit nog op aarde terug zou keren. Vrijwel meteen daarna klonk het eindsignaal. Het team vierde het gelijkspel als een overwinning. En dat mocht ook wel. Ook al was het niet onze beste wedstrijd, we zijn er wel samen voor gegaan en hebben niet opgegeven.   

    Op naar de volgende (uit)wedstrijd tegen Overwetering JO11-1!