• U zult wel denken. Het 2e van onze plaatselijke trots houdt het na twee wedstrijdverslagen weer voor gezien. U heeft het mis.
    Een korte update over vorige week, de uitwedstrijd bij Dos Kampen 2.
    Met een sterke selectie togen we af naar Kampen. Resultaten uit het verleden in het Kampense waren niet om over naar huis te schrijven, ondanks een eenmalige spectaculaire overwinning een jaar of 2 geleden. Toch is de uitwedstrijd naar Kampen geen ongeliefde, al is het maar omdat dit één van de vier uitwedstrijden is waarbij de reistijd beperkt wordt tot minder dan 40 minuten. Ons 2e elftal werd aangevuld door Michel, Peter, Bram en Niels vanuit 1, waardoor Jeff en Yannick zichzelf terugvonden in de basisopstelling van het 3e.
    De wedstrijd begon dramatisch. Na twee minuten lag de bal. door een gebrek aan scherpte achterin, achter keeper Brian, en deze achterstand zou tot de rust blijven staan. Over het voetbal was echter niets te klagen, en aan kansen hadden we ook geen gebrek. De bal tegen de touwen aanschieten bleek echter teveel gevraagd voor de mannen van trainer Edwin. In minuut 70 wist Bram de bal na een lange crossbal van Jefta over de keeper heen te koppen. Een verdiende 1-1! Toch was het gauw gedaan met de feestvreugde. Michel en Peter vielen geblesseerd uit, waardoor de organisatie in de as, wat tot dan toe stond als een huis, even zoek was. Dit resulteerde in twee Kampense doelpunten, waardoor we de punten moesten achterlaten bij de mannen van DOS. Ondanks de nederlaag was de trainer tevreden, de getrainde organisatie in de as stond 75 minuten (behalve minuut 2) zoals afgesproken, en ook het vertoonde voetbalspel zorgde voor vertrouwen. De enige overwinning van vandaag was de rentree van Maurits, die een jaar na zijn kruisbandblessure voor het eerst weer minuten kon maken.
    Een week later (lees: Gisteren) kregen we de kans om deze nederlaag van ons af te schudden in de thuiswedstrijd tegen PH 2. PH is een ploeg waartegen we nog nooit een punt hebben verspeeld. Het is namelijk een volstrekt onbekende ploeg die vorig jaar nog acteerde in de 2e klasse. Een voorsprong van 12 punten tijdens de corona onderbreking heeft de KNVB doen besluiten promotie toe te kennen aan de Almeloërs.
    De selectie werd aangevuld door Bram, Niels en Noah.
    Op een uitgestorven sportpark wist Edwin de volgende opstelling uit de hoge hoed te toveren: Robin mocht zijn doel verdedigen, achterin zouden Remco, Iwan, Sander en Jefta de aanvallers van PH in bedwang houden. Het middenveld was in handen van Yannick, Lennard en Vincent. Voorin kregen Niels, Mark en Bram de mogelijkheid hun creativiteit te uiten in kansen en doelpunten. De bank werd warm gehouden door Akkie, Leon en Maurits. Noah wou zijn werkgever te vriend houden en kon pas aansluiten bij de 2e helft. Jeff en Niels L verkozen een vakantie boven een zaterdag voetballen en Jordy, Stan en Hessel zijn geblesseerd. Gelukkig werd er in de groepsapp een link gedeeld waarop het hoofdveld voor de thuisblijvers te volgen was tijdens de wedstrijd. Een prachtig systeem, mits het tenminste werkt. Dit laatste detail kan nog aan worden gewerkt door de technici.
    In de warming-up een tegenvaller. Iwan had de hele week op de knieën gewerkt, en één van die knieën begon te protesteren. Een tegenvaller, onze aanvoerder moest de wedstrijd vanaf de kant aanzien. Akkie mocht zijn opwachting in de basiself maken, waardoor Yannick naast Sander in het centrum plaats mocht nemen. Een volkomen nieuw centrum, als dat maar goed gaat.
    Het eerste halfuur was er maar één ploeg die dicteerde, en dat waren de spreekwoordelijke geelblauwen, die in een zwart shirt de wedstrijd afwerkten. Geduldig voetballend en mooi combinerend was het een genot voor het oog van de ontbrekende toeschouwers.
    Resulteren in kansen of doelpunten deed dit echter niet. De laatste fase voor rust wist PH het ons iets moeilijker te maken met lange ballen. Enige intentie om te voetballen was er bij hen niet bij. Op goed geluk de kopsterke spits bereiken, veel meer zat er voor de tegenpartij niet in. De grootste kans van de eerste helft was wel voor de mannen uit Almelo, maar een schot van 25 meter wist Robin vakkundig op de lat te kijken.
    De tweede helft een iets ander spelbeeld. De gasten probeerden meer druk te zetten en hier hadden we beduidend meer moeite mee. Toch kwamen we in minuut 70 op voorsprong door een doelpunt van Mark van Ommen. Fanatiek juichen zat er niet meer in voor hem, en hij gaf ruiterlijk toe dat het pijpje wel leeg was. Niet gek, na al het diepgaan en druk zetten (u leest het goed, Mark heeft daadwerkelijk verdedigende meters gemaakt). Niet lang hierna kreeg hij zijn welverdiende wissel. Hoe het doelpunt tot stand kwam, is uw verslaggever compleet ontschoten. Om het verslag compleet te maken, werd deze vraag bij de trainer neergelegd. Het antwoord was als volgt: 'Mooi combinatievoetbal, precies zoals de trainer graag wil.' Voor de mensen, die Edwin Oosting kennen; Beslis voor uzelf in hoeverre u deze omschrijving voor waarheid aanneemt.
    In de slotfase probeerden de gasten het nog wel, maar verder dan een kopbal van 11 meter wisten zij niet te komen.
    Na 90 minuten floot de scheidsrechter af en was de 1-0 overwinning een feit. Na afloop in de kleedkamer waren er nog even zorgen over de toetreding van Mark O in de ziekenboeg. Een gapende wond op zijn scheenbeen zorgde voor misselijke gezichten bij zijn teamgenoten. Gelukkig werd een passende pleister tevoorschijn getoverd en de hoop is dat Mark zijn been kan behouden en dinsdag weer aansluit op de training.
    Met 6 punten uit 4 wedstrijden mag de seizoenstart tot dusver gerust als geslaagd beschouwd worden.
    Volgende week staat de uitwedstrijd naar Berkum 3 op het programma. Voorwaarde is wel dat Mark zijn maatregelen niet verder aanscherpt. Wat ons betreft niet nodig, de reistijd naar Berkum is te overzien.