• De laatste zaterdag van mei hield voor de mannen van het zevende ook de laatste uitwedstrijd van het seizoen in. Zij mochten afreizen naar  Sportpark Bovenmolen in Oldebroek  voor hun wedstrijd tegen Owios 5.

     

    De oplettende volgens van het zevende, waarvan er velen zijn, zullen nu direct denken dat dit niet klopt. Wat is er gebeurd met de wedstrijd tegen IJVV 7. Want die stond toch ook nog op de planning.

    Deze wedstrijd werd echter gespeeld op dezelfde zaterdag dat het eerste kampioen werd en uw verslaggever heeft niet veel actieve herinneringen meer aan deze wedstrijd. Maar voor de volledigheid nog een korte impressie. De mannen stonden wel op het veld maar waren er helemaal niet bij. Het leek erop alsof het merendeel met hun hoofd in Rouveen zat.  Positieve uitzonderingen waren er gelukkig wel. Kolkie danste over het middenveld alsof het een lieve lust was. En Maxie racete als vanouds langs de rechterlijn. Luidkeels aangemoedigd door zijn broer en onder toeziend oog van zijn vriendin die deze zaterdag zijn verrichtingen aandachtig was komen bekijken. 

    Aangezien IJVV 7 het verder rustig aandeed viel de schade na 90 minuten gelukkig mee. Bjorn K  hoefde slechts 3 doelpunten voor IJVV in zijn boekje te noteren.   

    Achteraf een wedstrijd die beter op papier had kunnen worden afgedaan. Het feest in de kantine na afloop in verband met het kampioenschap van het eerste zorgde echter toch nog voor een goed gevoel.

     

    Dan terug naar de wedstrijd tegen Owios. Het lange en zware seizoen begint zijn tol te eisen van de mannen. De afwezigheidsmeter schoot weer flink omhoog in aanloop naar de wedstrijd en als er dan op zaterdagmorgen ook nog ziektemeldingen binnenkomen wordt het helemaal puzzelen.

    Eitje zat als hoofd planning met de handen in zijn, beperkt aanwezige, haar. Hoe ging hij dit nog oplossen. Gelukkig was het vierde bereid om een speler af te staan en zo kon Koen nog aansluiten bij de selectie. Hiervoor dank.

    Het koste,  vanwege een internationaal toernooi, enig gemanoeuvreer om bij Hatto-Heim weg te komen. Zelfs zoveel dat Suikert en Bassie op een gegeven moment met de auto’s bijna op elkaar zaten. Als collega schilders onder elkaar werd dit echter opgelost waarna door iedereen de reis naar Oldebroek gemaakt kon worden.

     

    Daar aangekomen bleek dat de mannen op een kunstgrasveld hun kunsten mochten vertonen.

    Eitje was snel klaar met de opstelling want als je maar een man of 12 tot je beschikking hebt bij de start dan ben je er snel uit.

    Voordat het veld betreden ging worden sprak hij de mannen nog even toe. Owios is een soort van angstgegner voor de meeste spelers. Er gebeurd altijd wel wat en nooit in het voordeel van de bezoekers zullen we maar zeggen. Eitje verzocht iedereen dan ook om dit alvast in het achterhoofd mee te nemen en er gewoon het beste van te gaan maken. Laten we ons niet druk maken om zaken waar we toch niets aan kunnen doen en er een leuke pot van maken.

     

    Toen de gebruikelijk plichtplegingen voorbij waren, bleek dat Hatto-Heim de aftrap mocht nemen. Kolkie nam plaats bij de bal en na het fluitsignaal schoot hij de wedstrijd in gang.

    Het enige prettige aan kunstgras is dat het tikkie-takkie voetbal van de mannen hier goed op uit de verf komt.  De mannen combineerden er op los dat het een lieve lust was. Vlo draaide diverse tegenstanders dol en strooide met steekpassen op de voorhoede spelers.

    Alleen ontbrak steeds net het laatste zetje. Thijmen en Stefan kwamen steeds net niet lekker uit of zagen hun schoten gepakt worden door de keeper.

    De tactiek van Owios werd al snel duidelijk. Ze hadden een aanspeelpunt van een paar meter in de spits geposteerd met daarom heen een paar rappe buitenspelers. Alle ballen werden naar voren geschoten en dan mochten ze het daar verder uitzoeken.

    Veel gevaar leverde dit in het begin nog niet op. Totdat er een corner werd weggegeven. Deze werd voor het doel van Merchandiser geschoten en daar stond op de penaltystip een Oldebroeker helemaal vrij. Waarschijnlijk lag het aan de kleur van zijn shirt, net zo groen als het veld, want de mannen van het zevende hadden hem helemaal over het hoofd gezien. Hij kon de bal eerst nog rustig aannemen en schoot deze vervolgens onhoudbaar binnen.

    Deze kleine tegenslag had geen invloed op het spelbeeld en de mannen gingen vrolijk verder waar ze gebleven waren. Tot er wederom een corner te noteren viel voor Owios. Bassie was door de tweemeter spits uit balans gebracht waardoor hij het kopduel helaas niet kon winnen en geplaatst kopte de beste man de 2-0 binnen.

    Deze nieuwe domper maakte extra krachten los bij de mannen en vol overgave werd het doel van Owios gezocht.

    Bassie, die zich de tweede goal persoonlijk aantrok, trok hierbij ook veelvuldig naar voren om zijn fout te herstellen.

    En bij een voorzet door Thijmen wist hij dit voor elkaar te krijgen en de 2-1 binnen te werken. Niet veel later zag Vlo Wessie vertrekken en met een bekeken steekbal legde hij de bal achter de laatste linie. Met een al even fraaie stift wist Wessie de uitkomende keeper te passeren en zo de 2-2 te maken.

    Hierbij moet er een compliment gemaakt worden aan de fluitist van dienst. De Oldebroeker vaandeldrager had, zoals al verwacht, last van een zwaaiarm en zodra er een bal gevaarlijk naar voren ging, ging de arm met vlag omhoog. De fluitist had dit blijkbaar, al dan niet geholpen door wat eerdere gesprekken met Wessie hierover, door en liet de beste man staan en keurde het doelpunt goed. Niet veel later floot hij voor de rust.

     

    In de rust had Eitje niet veel te doen.  Hij hoefde niet te wisselen en het spelbeeld gaf ook geen reden tot zorgen. Na een bakje thee werd daarom vol goede moed het veld weer opgezocht.

     

    Owios trapte de tweede helft in gang en de mannen gingen verder waar ze gebleven waren aan het einde van de eerste helft. Owios werd teruggedrongen en het was wachten op het doelpunt. Dat kwam er ook maar dan niet voor de mannen. Een snelle uitbraak over links werd door de buitenspeler hard voorgegeven. Merchandiser wilde de bal weg boksen maar hij had JP over het hoofd gezien. En zo kon het gebeuren dat JP scoorde maar helaas voor de geelblauwen was dit de 3-2 in de verkeerde goal.

    Enige die blij zal zijn geweest met dit doelpunt is Paulus. Tot op heden was hij de enige speler in het eigen doelpuntenklassement maar hij heeft nu concurrentie. Toch staat Paulus nog steeds bovenaan op deze lijst aangezien hij de winnende maakte en dat bleek het doelpunt van JP niet te zijn.

    Dit doelpunt voor Owios bleek er echter een te veel voor de mannen. De verzorgde speelwijze werd losgelaten en er werd veel te geforceerd gezocht naar de gelijkmaker.

    Waar in de eerste helft iedereen in positie bleef spelen, wilde nu iedereen naar voren om de gelijkmaker te maken. En daarbij liepen de mannen niet in het mes van Owios, ze liepen in een heel messenblok.  De lange ballen van Owios vlogen steeds weer over de laatste linie van Hatto-Heim en de voorwaartsen van Owios waanden zich in een schiettent. Zelfs met een man minder wisten zij uit te lopen naar 5-2.

    Het enige positieve was dat de mannen het niet opgaven en bleven proberen om de score iets dragelijker te maken. Na wederom een bekeken steekbal van Vlo wist Kolkie nog de 5-3 binnen te schieten.  Dichterbij zouden de mannen echter niet meer komen, wat ze ook probeerden.

    Owios daarentegen wist het net nog driemaal te vinden en zo de eindstand op 8-3 te bepalen.

     

    Gebeurde er dan verder helemaal niets vermeldenswaardig in de tweede helft. Toch wel. Buurman heeft een grote aversie tegen voetballen bij Owios. Ervaringen uit het verleden hebben hem ertoe doen besluiten dat hij geen bal meer zal trappen tijdens uitwedstrijden in Oldebroek. Hij was echter wel aanwezig voor morele ondersteuning. Eitje had hem echter toch zover gekregen in de rust dat hij zijn voetbaltenue had aangetrokken. Je weet tenslotte maar nooit dacht Eitje. En toen Koen tegen het einde van de wedstrijd het veld geblesseerd moest verlaten en de bank verder leeg was, gebeurde het wonder van Oldebroek. Buurman betrad het veld om de wedstrijd verder uit te voetballen. Hier werd na de wedstrijd nog lang over gesproken.

    De fluitist vond het na 90 minuten verder wel mooi en blies voor de laatste keer op zijn fluit en eindigde zo een dramatisch verlopen tweede helft.

     

    De mannen zochten teleurgesteld de kleedkamer op. Een douchebeurt later en de vooruitzichten op de laatste thuiswedstrijd van het eerste met daarna een optreden van zanger Mannes deed echter wonderen.

    Het Achterveen werd snel opgezocht en het was daar nog lang onrustig.

     

    Er volgen nu nog twee thuiswedstrijden voor de mannen en dan kan dit seizoen afgesloten worden. De eerste wedstrijd is komende donderdag. De tegenstander is dan ASV Dronten. De Drontenaren strijden nog om het kampioenschap dus het zal een zware wedstrijd worden.

    U bent hierbij van harte uitgenodigd om de mannen te komen aanmoedigen.