• Op de druilerigste dag van het jaar mocht het zesde op het eigen Achterveen aantreden tegen het zesde team van Be Quick uit Zwolle.
    De gasten waren erg gretig en waren al eerder voltallig aanwezig op het sportpark dan de selectie geelblauwen. Dat beloofde nog wat.
    Bij afwezigheid van Otti had Paulus zich vrijwillig gemeld om zijn taken van de zaterdag over te nemen en dus was hij al de hele week druk doende geweest om de selectie rond te krijgen. Met een beetje hulp van Puma was dit uiteindelijk gelukt.

    De samenwerking tussen het zesde en Puma verliep dusdanig goed dat het zesde verwacht dat er een veelbelovende en vruchtbare samenwerking in het verschiet ligt. Het zesde is danig op zoek naar nieuwe tenues, want de huidige kunnen eigenlijk niet meer. De gaten vallen erin en sommige embleempjes zijn volstrekt niet meer leesbaar. Op die manier kun je natuurlijk niet volwaardig je club vertegenwoordigen en dat steekt de mannen behoorlijk. Daarom zijn ze zelf de boer opgegaan, die hebben tegenwoordig overal tijd voor dus ook voor het zesde, en hebben eens rond gespeurd op de markt die voetbalmode heet. Uiteindelijk kwamen ze uit bij Puma, een keer wat anders dan Hummel, verandering van spijs doet eten nietwaar? De keuze op Puma viel na de nodige pas sessies in de kleedkamer. Deze tenues hadden de beste pasvorm voor de ontwikkelde torso’s van de selectie en bovendien zien ze er ook prachtig uit. Niet onbelangrijk, want wie wil er nu niet top uitzien als ie een wedstrijd moet spelen.
    De lichten bij het zesde staan dus al geruime tijd op groen, ze hebben zelfs al de nodige sponsoren gevonden binnen de eigen gelederen. Goed geregeld hoor ik u denken, ik kom de nieuwe tenues snel eens bekijken.
    Wij denken en hopen hetzelfde, echter zit er een kleine kink in de kabel. In de verantwoordelijke commissie schijnt een briljantje te zitten die nog wat bedenkingen heeft bij het voorstel van het zesde. Het briljantje is bang dat het zesde er beter bijloopt dan de rest van de club, bovendien wil het briljantje waken voor tweespalt in de clubtenues. Op zich allemaal begrijpelijke bedenkingen, maar zoals u gewend bent van het zesde zijn zij vaak vernieuwend bezig binnen de club en stellen zij zich op de gedachte dat verandering meestal klein begint en waarom dan dus niet bij het zesde. Het lijkt erop dat het zesde het briljantje nog even moet fijn slijpen tot een mooie glimmende robijn. Dat kost nog even tijd en het laatste woord zal hierover nog wel niet gesproken of geschreven zijn denk ik zo maar. We houden u en Puma op de hoogte.
    Enfin, dat is dat.

    Aangekomen bij het veld zagen de mannen van het zesde de bui alweer hangen, letterlijk en figuurlijk. Donkere wolken hadden zich samen gepakt boven het sportpark en de tegenstander bestond uit een fitte groep twintigers. Het zou weer een stormachtige middag worden zo was de verwachting.
    De selectie vroeg zich hardop af waarom de KNVB voor aanvang van het seizoen altijd vraagt naar de gemiddelde leeftijd van de selectie, als de tegenstanders vervolgens toch altijd gemiddeld twintig jaar jonger zijn. De mannen blijven er fit bij zullen we maar zeggen.
    Nadat Paulus de tos had gewonnen en had gewikt en gewogen of er nog van kant gewisseld moest worden, tweede helft naar het clubhuis is de stelregel, maar uiteindelijk besloten had dat niet te doen, kon Björn K. op de dag van de scheids eindelijk doen waar hij goed in is. Op zijn fluit blazen voor aanvang van de wedstrijd.

    Het veld lag er goed bij en voor aanvang hadden de geelblauwen hun broeders van het vierde al een ruime overwinning zien boeken op een tot dan toe ongeslagen tegenstander. Goed voorbeeld doet volgen zou u denken.
    En gelukkig was dat deze middag ook het geval.
    Van meet af aan liet het zesde de bal lekker rondgaan, dat kon ook prima op de licht natte grasmat. De jonkies in het rood deden waar ze goed in waren, achter de bal aanhollen.
    De ene aanval was nog mooier dan de andere en de gasten wisten vaak niet waar ze het hadden. Na een minuut of tien kregen de Hattoheimers het publiek en Puma al op de banken. Een heerlijke aanval over de schijf van vijf belandde voor de voeten van de Buurman. En waar hij de laatste weken wat last had van zijn vizier, stond het deze middag zeer strak afgesteld. En met een beste poeier vanaf rand zestien liet hij de keeper kansloos.
    Dat deed de geelblauwen zichtbaar goed en dus stormden ze allengs weer op richting vijandelijk doel. Bij corners waren het Bassie en Paulus die voor het nodige gevaar zorgden. De roodhemden hadden de handen vol en gingen daarbij soms over de schreef. Wie Björn K. kent weet dat hij wel houdt van een stevige mannelijke pot, maar er zijn grenzen. Ook bij hem. En als die grens wordt overschreden gaat de bal op de stip. Zo ook deze middag. Bassie werd onreglementair tegen de groene zoden gewerkt en dus mocht Wessie vanaf elf meter zijn geluk proberen. Met zijn mooie Puma’s was dat een koud kunstje en zo kwam het dat Westing sr. langs de kant van het veld stond te glimmen van trots. Ook Puma was zeer content met deze goal.
    Aangezien de tegenstander nogal fit oogde en dit ook was, besloot het zesde om maar door te drukken in de hoop de wedstrijd voor rust te beslissen. Achterin stond het met Kolkie, Martin, Skuurtie en Paulus als een huis, er werden nauwelijks kansen weggeven en afgezien van een paar boksballen had Merchandiser vrij weinig te doen de eerst helft.
    Op de midden bepaalden Vlo, Klasie en Bassie het ritme van de wedstrijd en voorin zorgende Wessie, Ono en de Buurman voor het nodige gevaar voor de goal van Be Quick. De gasten hadden het er maar moeilijk mee en konden de schade niet verder beperken.
    Na een goed half uur spelen was het wederom de Buurman die goed afdrukte en de 3-0 op het bord zette met zijn Puma voetbalschoenen.
    Dat was een weelde waar de selectie niet van had durven dromen voor aanvang van de wedstrijd. En de score had nog verder op kunnen lopen, ware het niet dat het ook weleens een beetje tegenzat. Desalniettemin konden de geelblauwen met goed gemoed de kleedkamer opzoeken voor een lekker bakje thee van tante Riki.
    In de rust nam de Buurman afscheid, hij had nog andere verplichtingen en ook Skuurtie wilde het wel even rustiger aandoen.
    Geen probleem, want met van Weeghel, Bobbie en Eitje hadden de mannen van het zesde sowieso al een luxeprobleem en dat probleem kon nu mooi worden opgelost.
    Eitje kwam erbij op de midden en Bobbie voorin, later zou van Weeghel nog achterin ingepast worden. Maar de rust was voor hem te vroeg om afstand te doen van zijn geliefde vlag, welke deze middag werd gesponsord door Puma, waarvoor onze dank!
    Voetballend bleef het prima de tweede helft, maar toch ging het allemaal wel wat lastiger dan in de eerste helft.
    Er werden genoeg kansen gecreëerd, maar het lukte helaas niet om die te verzilveren en de wedstrijd definitief in het slot te gooien. Dit zorgde ervoor dat er een waakvlammetje aan hoop bleef wakkeren in de koppies van Be Quick. Één keer groeide deze uit tot een volwaardige vlam en zagen de gasten kans om te scoren, op fraaie wijze overigens dat mag gezegd.
    Hierna bleef Be Quick drukken en probeerden ze om het tij nog te keren. Maar echt in gevaar kwam de overwinning van het zesde niet meer en dus konden ze met opgeheven hoofd de kleedkamer opzoeken. Westing sr. complimenteerde de mannen met de overwinning en ook Puma was zeer content.

    Volgende week schijnt het zesde te moeten ballen voor de beker in en tegen Nieuwleusen. Het is niet anders.

    Tot slot mijn oprechte excuses aan Lagemaat Sloopwerken voor de lengte van dit verslag.