• Afgelopen zaterdag mocht het zesde van onze mooie club aantreden tegen HTC4. Het was al weer een aantal seizoenen geleden dat deze beide teams tegenover elkaar stonden. Het verleden bood weinig aanknopingspunten voor de toekomst, want die wedstrijden waren nogal van wisselend succes voor de geelblauwen.

    Otti kon bogen op een flinke grote selectie, dus het kostte hem nogal de nodige hoofdbrekens om het elftal rond te maken. Vlak voor aanvang van de wedstrijd lukte dat toch en dus kon gestart worden met een prima team. Aangezien het team zo sterk is als de kwaliteit van de de bank, hadden de Hattoheimers er terecht alle vertrouwen in deze middag. Want als je Skuurtie, Bobbie, Broens, van Weeghel en Camaro nog achter de hand hebt, valt er niets te vrezen natuurlijk.

    Toch mag het begin van de wedstrijd stroef genoemd worden van hattemse zijde. De combinaties liepen nog niet erg lekker en tevens hadden de mannen wat moeite om een juiste veldbezetting te vinden ter bestrijding van de gasten. Vooral een zekere snelle rechtshalf zorgde voor de nodige commotie binnen geelblauwe gelederen. Na een minuut of twintig resulteerde dit dan ook in een tegen treffer. De rechtshalf van HTC zette het op een lopen en wist al struikelend met de punt van de teen de bal in het uiterste hoekje te prikken. De licht gekwetste Henkie redde het niet meer om op hetzelfde moment als de bal ter plaatse te zijn en dus verscheen er een 0-1 in het boekje van Kevin B., die vanwege de afwezigheid van Björn K. wederom scheids van dienst was.

    Hatto Heim liet het hier natuurlijk niet bij zitten en nam vanaf dit moment meer het heft in handen. Er werd wat makkelijker gecombineerd en de eerste kansen dienden zich ook al aan. Kevin B. liet de vlaggragige grens (hij zou zeker niet misstaan als vaandeldrager bij een muziekkorps) van HTC terecht in zijn hemd staan en de Buurman ging er als een hazewindhond vandoor op rechts. Hij schatte de schitterende steekbal van Vlo op waarde en wist die zelfs te promoveren tot een assist. Ono was zeer attent meegeslopen en dook op bij de tweede paal, alwaar hij de bal eenvoudig kon binnentikken.

    Hierna drukten de geelblauwen even door en niet veel later was het weer raak. Na een vloeiende aanval op links was het ditmaal Ono die Vlo in staat stelde om de bal binnen te tikken. Dit deed hij uiteraard ook en zo stond Kevin B. al voor de derde keer in de eerste helft in zijn boekje te krabbelen.
    Het spel kabbelde voort en zo leek het opzeker dat Hatto Heim met een voorsprong de rust in zou gaan. Maar niets was minder waar. Op slag van rust zagen de gasten kans om Henkie voor de tweede maal te verschalken.

    Die gelijkmaker dreunde nog even na en de geelblauwen kwamen daar maar niet zomaar overheen. Zeker niet toen direct na rust de 2-3 in het net verdween. Broens controleerde de bal vakkundig op de borst, maar gleed op het drassige veld uit net toen hij de bal een roei wilde geven. De spits van HTC was hierbij allert en schoot deze onverbiddelijk binnen.

    Hatto Heim rechtte de rug andermaal en zette vol de aanval in op weg naar de gelijkmaker. Maar hoe ze het ook probeerden en uit welke stand ze ook schoten, het ding wilde er niet meer in. Ono was tot twee keer toe nog het dichtstbij een treffer. Eenmaal schoot hij de bal met militaire precisie richting de kruisiging, maar zag hij de bal via de onderkant van de lat het doel uit stuiteren en een tweede maal belande een kopbal van hem op de bovenkant van de lat. Ook afstandsschoten van Vlo, de Buurman en Wessie wisten geen doel te treffen. Inmiddels waren ook Skuurtie en Bobbie binnen de lijnen gebracht om het slotoffensief nog meer kracht bij te zetten. De druk op de defensie van HTC nam inmiddels bovenmenselijke proporties aan, maar toch leken ze onder die druk niet te bezwijken. Sterker nog, een van de spaarzame aanvallen van de gasten in de tweede helft zorgde voor de genadeklap en bracht de eindstand op 2-4. En zo werd het dus een pijnlijke middag voor het zesde, dat vooralsnog geen kans ziet om een rol van betekenis te spelen in de competitie. Maar wat niet is kan nog komen en dus reizen de mannen volgende week vol goede moed af naar Nieuwleusen, waar wederom een pittige pot op het programma staat.