• De zaterdag na de jaarlijkse koninklijke rijtoer die geen rijtoer mocht heten, speelden de koninklijken haar seizoensouverture thuis tegen IJVV 7.
    IJVV is altijd een lastige tegenstander, omdat ze fysieke onbenulligheid combineren met technisch vernuft. Niet echt een tegenstander waar het zesde het graag tegen opneemt.
    Al kan de vraag terecht gesteld worden of die tegenstanders nog wel bestaan voor het zesde.

    De fysieke malheur maakt het steeds lastiger om gedegen ten tonele te verschijnen.
    Afgelopen week werden Vlo en Paulus nog maar weer eens toegevoegd aan het lijstje gemankeerden.
    Het was dus weer een hele toer voor Otti om voldoende spelers aan de start te krijgen.
    Maar met wederom hulp van andere teams waren er toch weer voldoende spelers bereid gevonden om een balletje te trappen.

    Kuntien en Tommeke kwamen de gelederen versterken, evenals Koen en Nick. Met dat viertal erbij was de kans op het winnen van de oorlog op het eerste oog zeker niet gering.

    Vanaf het eerste fluitsignaal gingen de geelblauwen volle bak op de aanval. Met keurig verzorgd aanvalsspel werden de gasten terug gedrongen rondom de eigen zestien. De aspiraties van het zesde voor deze competitie waren meteen duidelijk.
    Het duurde dan ook niet lang vooraleer de eerste mogelijkheden zich aandienden. En na een minuut of tien was het al raak.

    Een vrije bal vanaf links werd door Klasie de zestien ingeslingerd en door Bassie vakkundig in de touwen geknikt.
    Dat was een mooie opsteker voor de geelblauwen, want het was voor het eerst na de COVID-19 pauze dat het team een voorsprong kon gaan verdedigen.
    Aangezien de aanval de beste verdediging is in de ogen van het zesde, gingen ze lekker door waar ze gebleven waren.
    Steeds meer geelhemden zochten de weg naar voren en dat leverde de nodige kansen op. Klasie was dichtbij het verdubbelen van de score, maar zijn bekeken kopbal eindigde onfortuinlijk op de paal.

    Door de aanvalsdrift werd een belangrijk onderdeel van het voetbalspel nog weleens vergeten en zo kwam het dat IJVV vanuit het niets op gelijke hoogte wist te komen.
    Een snelle counter, ingeleid door knullig balverlies, kon niet onschadelijk gemaakt worden en werd van grote afstand achter Nick geschoten.
    De mannen konden weer opnieuw beginnen.
    Voetballend zag het er allemaal redelijk tot goed uit, dus reden om te wanhopen was er niet.
    Hatto Heim had het betere van het spel en had bovendien het middenveld stevig in zijn greep. Tot aan de rust leidde dit echter niet meer tot grote kansen. IJVV stelde maar weinig tegen het spel van de geelblauwen over, zij richten hun pijlen vooral op Björn K. die in hun ogen weinig goed kon doen. Uiteindelijk resulteerde dit in een onvermijdelijke boeking aan het adres van één van de gasten, die daardoor tien minuten op het strafbankje mocht plaats nemen. Maar gezien de heerlijke temperatuur op te Achterveen kon dit toch nauwelijks als een straf gezien worden.

    Tijdens de thee werden nog wat punten op de i gezet en bedankte Kuntien verder voor de eer. Hij had alles gegeven wat hij in zich had en was toe aan een paar welverdiende groene knuppels.
    Ono en Kolkie betraden het veld en de wil was groot om eindelijk weer eens een tegenstander aan de zegekar te binden.
    Het spel dat aan de dag werd gelegd was alleszins behoorlijk te noemen. Hatto Heim bleef de betere ploeg en had het heft stevig in handen.
    IJVV probeerde via de counter gevaarlijk te worden, iets wat ze niet of nauwelijks lukte.
    Toch kwamen de geelblauwen geheel tegen de verhouding in op achterstand.
    Een corner tegen werd niet goed verwerkt en een IJVV’er werd geen strobreed in de weg gelegd om de bal op de pantoffel te nemen.
    Een flinke deceptie, zo kon dit wel genoemd worden.
    Het zesde bleef hierna onverstoorbaar door drukken en bracht ook Bobbie nog in om de druk nog verder te verhogen.
    Bobbie, goudhaantje van beroep, had het zesde in het verleden al vaker uit de brand geholpen. Zijn inbreng zorgde voor veel paniek in de verdediging van de gasten.
    Bijna leken zijn gaven het zesde andermaal uit de penarie te halen, maar hij kwam net een halve teenlengte tekort op een strakke voorzet van Ono.
    De supporters genoten met volle teugen van het heerlijke zonnetje en het prima spel van het zesde.
    Toch werden zij teleurgesteld in het resultaat, want hoewel er maar één ploeg recht leek te hebben op de overwinning, krijgen zij geen loon naar werken.
    Sterker nog, een ongelukkig verwerkte bal werd door IJVV overgenomen en tot doelpunt gepromoveerd. En zo stond er uiteindelijk een hele zure 1-3 op het scorebord.
    Het werd dus een vervelende middag voor het zesde, qua resultaat dan welteverstaan. Toch gaf het vertoonde spel de burger moed, je moet je toch ergens aan vasthouden nietwaar?

    Volgende week staat er een uitwedstrijd in en tegen Nieuwleusen op het programma. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.