• De laatste zaterdag van mei stond de laatste thuiswedstrijd van het zesde op het programma. Laagvlieger ‘t Harde kwam op bezoek en er was het zesde alles aangelegen om deze laatste thuiswedstrijd het eigen publiek nog eenmaal te trakteren op een goeie pot. Dat hadden ze na de winterstop zoals u weet nogal eens nagelaten.

    Het weer was goed, het veld kon er mee door en de selectie zag er fit uit. Zelfs de bank was goed gevuld. Alleen kon Otti daar weinig mee, want er zaten met name geblesseerden in de dugout.

    Waar het normaal gesproken bij deze weersomstandigheden dringen is om een plekje rondom het veld was het deze middag opvallend rustig. Maar daarover later meer.
    Vaste toeschouwers Fam. Westing en Fam. Tukkie waren uiteraard wel aanwezig. Via deze weg nogmaals onze dank voor jullie niet aflatende support gedurende de laatste seizoenen!

    De wedstrijd om des keizers baard verliep zoals vooraf al op papier was getekend. Op papier ging het net zo makkelijk als op het veld.

    De combinaties liepen lekker en de gasten werden van kastje naar de muur gestuurd. Het zesde spande zich niet overdreven in, maar wist voor rust toch al op een twee nul voorsprong te komen. Skuurtie schoot een vrije bal vanaf 30 meter strak in het kruis en die kleine Vlo scoorde voor het eerst in zijn leven met het hoofd. Op een prima voorzet van Jordy kon Vlo naar eigen zeggen niet meer bukken en knikte hij per ongeluk de bal achter de keeper.

    De beide families langs de zijlijn genoten zichtbaar van deze taferelen.

    Na de heerlijke thee van tante Rikie en Ina ging het zesde verder waar het gebleven was. Van Weeghel had zijn vlag overgedragen aan Paddy en pakte zo ook nog de nodige minuten mee. En dat deed hij met verve. Op een gegeven moment sprintte hij zelfs Wessie voorbij, die eindelijk zijn nieuwe Puma schoentjes aan had (het mag gezegd, het was het lange wachten meer dan waard wessie. Pracht exemplaren zijn het. Dat belooft nog heel wat voor het nieuwe seizoen). Van Weeghel kapte een tegenstander uit en gaf een puike voorzet die door de mee opgestoomde Otti in ene op de pantoffel werd genomen. Keeper kansloos en publiek op de banken.

    Zo kwam er een einde aan deze prima pot van het zesde. Ging het altijd maar zo makkelijk.
    Toch was het een wat vreemde wedstrijd, omdat er minder publiek was dan te doen gebruikelijk.

    Daarvoor was uiteraard een logische verklaring, het publiek had het zesde niet massaal de rug toegekeerd hoor. Nee er stond een andere belangrijke wedstrijd op het programma waardoor de wedstrijd van het zesde een keer niet het hoofd programma van deze middag was.
    De vrienden van het vijfde speelden hun kampioenswedstrijd op het hoofdveld. Tegen de nummer twee ook nog, dus hoe mooi kun je het hebben.

    Tussen de bedrijven door zagen de mannen van het zesde Jorginho tot tweemaal toe de
    keeper van DOS kansloos laten met zijn specialiteit. Die geniale trap zit nog altijd in dat pootje. Prachtig om te zien. Zelfs Plaat wist een doelpunt mee te pikken en Rakkertje uiteraard ook.
    De grote drommen supporters rondom het hoofdveld werden getrakteerd op één groot voetbalfeest met in het middelpunt een mooi team spelers die elkaar verstaan en versterken.
    Via deze weg nogmaals van harte gefeliciteerd met het meer dan terecht behalen van het kampioenschap. Want als je de nummer twee met 5-0 terug stuurt naar Kampen kun je niet anders dan concluderen dat het dik verdiend is! Hulde!

    Volgende week speelt het zesde nog eenmaal om des keizers baard. Ditmaal uit bij KHC. Dan zit het seizoen dat veelbelovend begon en als een soort van nachtkaars uitging er al weer op.