• Op de 14e van september mocht het zesde aantreden tegen een mooie klassieke club uit Apeldoorn, Robur et Velocitas. Zoals u inmiddels gewend bent van het zesde was het weer sprokkelen om een volwaardige selectie op de been te krijgen, maar met een beetje hulp van het derde (koen, Luca en Mark) en de familie Ansmink (Nick en Tom) lukte dat toch weer prima.

    Tot grote verbazing van de Hatto Heimers hadden de mannen van Robur er bijzonder veel schik van, want die liepen drie kwartier voor aanvang van de wedstrijd al in vol ornaat richting het veld. Daar waar de spelers van het zesde net rustig kwamen binnen druppelen en onder het genot van een kopje koffie de week nog even aan het doornemen waren. De gasten zullen gedacht hebben een goed begin is het halve werk. Maar dat die vlieger niet altijd op gaat zouden ze later ontdekken.

    Wessie was bij afwezigheid van de Capitano weer gebombardeerd tot aanvoerder, het is gebleken dat ie dan lekker rustig is, en hij had een prima opstelling in elkaar geflanst.
    Het begin was wat stroef van geelblauwe zijde, maar dat had wellicht ook te maken met het gortdroge veld. De bal liep niet lekker en het spel kwam maar moeizaam van de grond.
    Robur had een ploeg met veel jonge en vooral snelle gasten, dus het was opletten geblazen in de omschakeling.
    Na een minuut of twintig ging dat niet helemaal lekker en ontstond er een klutssituatie voor het doel van Nick. Uiteindelijk belandde een droge schuiver van Willem van Robur onder in de hoek en had Nick het nakijken.
    Dat was een flinke opsteker voor het zesde, want ze hadden er nogal tegenop gezien hoe nog uit de beker te geraken. Zou het dan toch lukken, ondanks het krachtsverschil, om er nog uit te vliegen?
    Het antwoord kwam niet veel later. Het begon weer te lopen bij de geelblauwen en in mum van tijd werd de verdediging van Robur opengereten door het zesde. Met een fantastische pass en dito loopactie dook Bassie op in de zestien van Robur. Hij nam de bal knap aan op de borst en nam het leder daarna direct op zijn linker slof. De keeper zweefde nog, maar beet uiteindelijk in het stof. Binnen een minuut was het ook al 2-1. Luca gaf een leep balletje op Wessie en die zette zijn gouden linker tegen de bal, waardoor die onhoudbaar onder in de hoek verdween.
    Hierna had het zesde de volledige controle over de wedstrijd en deelde het de lakens uit. Er werden heel wat kansen gecreëerd, maar de juiste scherpte ontbrak. De Buurman deed zijn uiterste best, maar het wilde bij hem niet helemaal vlotten. Op een gegeven moment deed hij zelfs nog andere schoenen aan in de hoop dat het daardoor beter zou gaan. Maar telkens liep hij tegen een onzichtbare muur op. Nader onderzoek wees uit dat het zijn eigen kegel was die hij had over gehouden aan een nachtelijk avontuur. Hij kwam daar zelf op tijd achter en besloot dus maar te gaan douchen, verstandige keuze.
    Één moment van onachtzaamheid in de omschakeling bracht Paddy in een benarde situatie. Vanuit het niets kwamen vier tegenstanders op hem afgestormd en die overmacht werd hem te gortig. Ook Nick zag geen kans om het tij te keren en zo stond er ineens een 2-2 stand in het boekje van Björn K.
    Na rust kwam Paulus voor Mark Töpfer, die een prima helft had gespeeld maar wat last van zijn enkel had gekregen, en Tom mocht zijn vader vervangen.
    De eerste paar minuten van de tweede helft verliepen wat rommelig, maar daarna ging het balletje weer goed rond. Maar het bleef opletten voor de razend snelle counters van Robur.
    Toch zou het zesde weer op voorsprong komen, een goeie passeerbeweging bracht Luca de gezochte ruimte op links en in die ruimte gedijde hij prima. Hij legde de bal vervolgens panklaar neer bij de tweede paal, Tom hoefde er vervolgens alleen nog maar tegenaan te lopen en dat deed hij dan ook.
    Niet veel later was het weer de beurt aan Wessie, messcherp was hij met die band om zijn arm. Hij plofte de bal wederom strak in het hoekje en gaf de keeper geen schijn van kans.
    Wedstrijd gespeeld zou je denken, maar niets was minder waar. Één van de gevreesde tegenstoten van Robur leverde de gasten de anschluss tor op en zou was de spanning voor even weer terug.
    Vlo keek zijn strijdmakkers in de ogen en vroeg openlijk wat te doen. De doelstelling halen en uit de beker knikkeren, of doen wat het klasse verschil tussen de beide teams vroeg.
    Het werd het laatste.
    Bassie knikte zijn tweede binnen na een goeie voorzet vanaf rechts.
    Hierna vond Paulus het welletjes met Bassie en dus dirigeerde hij zijn maatje om naast hem te komen spelen. De vrijgekomen ruimte op het middenveld werd ingenomen door Suiker.
    Robur was niet zo blij met deze omzetting, want door de hierdoor ontstane driehoek Vlo, Suiker en Paulus werden ze veelvuldig compleet van de mat gespeeld. Tikkie Takka had ook op het opstellingenbord gestaan. U vraagt wij draaien was de gedachte bij het drietal.
    Één van de verdedigers van Robur was op een gegeven moment zo dolgedraaid dat hij de bal met een mooie curve achter zijn eigen doelman werkte.
    Bobbie deed ook weer van zich spreken en was zeer gretig op zoek om zijn graantje in de score mee te pikken. Het kostte hem zowat zijn Verwendy, want in zijn aanvalsdrift liep hij vol tegen de keeper omhoog en die was toch wel een kilo of twintig zwaarder dan Bobbie. Even bleef hij roerloos liggen, maar binnen tien seconde sprong hij in de benen en was het net of er niets aan de hand was. Niet veel later was het weer Bobbie die voorop ging in de strijd. Met een mooi uitgevoerde ééntwee stelde hij Wessie in staat om alweer zijn tweede hattrick van het seizoen te maken. Hem werd gelijk duidelijk gemaakt dat hij niet weer de bal mee naar huis mocht nemen. Deze bal was te goed en bovendien houdt het zesde anders geen ballen over.