Op de zaterdag voor Prinsjesdag stond voor de mannen van het zesde de derde bekerwedstrijd op de
planning. Tegenstander van handelen in deze wedstrijd was Nunspeet 6. Zij stonden na 2 wedstrijden
op plek 1 in de poule dus de mannen gingen uit van een zware wedstrijd.
Dat de TC er ook zo over dacht bleek wel uit het tijdstip waarop de mannen verwacht werden. Hoewel
de wedstrijd pas om 15:00 uur zou aanvangen werden de mannen al door Eitje om 13:45 in de
kleedkamer verwacht. Nu zijn de speeches van Eitje bij de mannen ondertussen een bekend
fenomeen maar dit leek toch wel wat veel van het goede. Maar de mannen luisterden uiteraard naar
de opdracht van Eitje en zo verzamelden alle mannen zich rond 13:45 op het sportpark waarna ze
door Eitje naar de kleedkamer werden gedirigeerd.
Daar aangekomen bleek dat het vroege tijdstip niet te maken had met een tactisch meesterplan maar
met het feit dat de mannen met hun nieuwe tenues op de gevoelige plaat dienden te worden
vastgelegd. En waar dat normaal toch ook best vlak voor de wedstrijd zou kunnen, moest het nu al
vroeg op verzoek van de sponsor. Deze wilde namelijk om 14:30 in het paddendorp aanwezig zijn om
de wedstrijd van het vlaggenschip te kunnen aanschouwen. Dus zo kon het gebeuren dat de mannen
al om 14:00 uur in hun voetbaloutfit op het veld stonden. Na enige speurwerk voor een goede
fotolocatie en de benodigde attributen, denk aan ballen, stoelen en de welbekende bos bloemen voor
de sponsor, kon de fotograaf aan het werk. Dit koste hem nog wel enige moeite om de brede selectie
van het zesde er volledig op te krijgen. De beste man had nog geluk dat er ook nog een stel
afwezigen waren. Anders had het een panorama foto moeten worden.
Na het fotomoment liepen de mannen enigszins uit hun ritme weer terug naar de kantine. Normaal
moesten ze naar het omkleden zich naar het veld haasten maar nu hadden ze nog bijna 3 kwartier
over. Zelfs de tegenstanden was er nog niet. Gelukkig scheen het zonnetje en onder het genot van
een kop koffie werd er gewacht op de dingen die zouden komen.
Eitje en Van Weeghel trokken zich ondertussen terug om te kijken welke 11 mannen ze de grasmat op
zouden sturen. Na bestudering van de aanmelding bleek namelijk dat de helft van de aanmeldingen
bestond uit verdedigers. Maar om te gaan spelen met in een 5-3-2 opstellen ging ze nu ook wat te ver.
Na enig gepuzzel met het spelersmateriaal kwamen ze er toch uit. Er werden zelf al diverse varianten
uitgewerkt voor het geval dat er mannen uit zouden vallen wegens pijntjes.
Aangezien het ondertussen al over half 3 was geweest dirigeerde Eitje iedereen nogmaals naar de
kleedkamer om de opstelling te presenteren. Zoals gebruikelijk mocht Thomas op doel, achterin werd
gestart met Robin, Paddy, Scooter en Dennis. Op het middenveld was plek ingeruimd voor Eitje,
Marnix en Quinten. Voorin mochten Daan en Dylan voor de doelpunten zorgen. Na enig nadenken
vroegen de mannen zich af of Eitje dit wel goed had, misten ze niet nog een aanvaller. Eitje begon te
knikken en gaf aan dat ze inderdaad goed hadden opgelet maar dat er geen verdere aanvallers in de
aanmeldingen aanwezig waren. Daarom wilde hij de laatste naam presenteren als een konijn uit de
hoge hoed. Eitje is tenslotte niet voor niets de Hans Klok van het zesde. Dus onder tromgeroffel werd
Esmer als sprits gepresenteerd voor de wedstrijd. Esmer was zeer onder de indruk van deze promotie
en beloofde Eitje dan ook dat hij flink zijn best zou gaan doen.
Tevens gaf Eitje nog wat wissel door als bepaalde mannen niet verder zouden kunnen. Dit laatste deel
kwam echter bij het merendeel van de mannen niet meer binnen. Zo onder de indruk als ze waren van
deze tactische truc van Eitje. Daar zal Eitje in de komende wedstrijden nog wel aandacht aan moeten
besteden.
Aangezien Nunspeet ook in het geel blauw speelt, hadden de mannen hun nieuwe shirts weer
ingeleverd om in blauwe shirts de wedstrijd te gaan spelen. Maar terwijl zij al veld 2 opzochten
stonden de tegenstanders nog steeds voor de kleedkamers te wachten. Navraag leerde dat de
Buurman van Nunspeet verlaat was en dat de tenues nog onderweg waren. Toch fijn om te horen dat
deze opstartproblemen niet alleen bij de mannen van het zesde plaatsvinden maar dat ook andere
verenigingen daar last van hebben.
Terwijl de mannen hun warming up deden kwam Nunspeet ook het veld op. Maar in plaats van in het
geel kwamen zij ook met blauwe shirts aanzetten. Scheidrechter T. Koekkoek, die bij afwezigheid van
Bjorn k, weer bereid was gevonden om de wedstrijd van de mannen te fluiten, vond dit geen
probleem. Licht- en donkerblauw, dat verschil was volgens hem wel te zien. De mannen zijn echter
iets minder kleurvast en daarom werd besloten om dan toch direct de nieuwe shirt in te wijden. Na een
snelle shirtwissel kon de wedstrijd dan stipt om 15:00 uur beginnen
Nunspeet trapte af en bracht daarmee de wedstrijd in gang. Als heel snel werd duidelijk dat de
Nunspeters een zeer eenvoudig spelplan hadden. In de spits hadden zij een ruim 2 meter lange reus
geposteerd. Naast lang was deze man ook zeer balvast. En zijn rol was elke diepe al controleren,vervolgens een van de watervlugge buitenspelers wegsteken en dan zelf voor de goal verschijnen om
de voorzet te kunnen afronden.
Hiertegenover zetten de mannen hun eigen spel over vele schijven neer. Met ook af en toe als
verrassing een diepe bal over de verdediging van Scooter. Een van zijn diepe ballen werd opgepikt
door de diepgaande Marnix. Toen hij echter in de beurt van het Nunspeter doel kwam, wist hij eigenlijk
niet wat hij nu precies wilde. Moest hij schieten of was afleggen toch beter. Als gevolg daarvan
gebeurde er eigenlijk niets en kon de bal nog door een verdediger worden weggewerkt. Echter kwam
deze bal in de voeten van Esmer terecht. En aangezien Esmer had beloofd te gaan scoren besloot hij
dan maar eens een poging te wagen. De doelman van Nunspeet had hier blijkbaar niet op gerekend
want de bal zeilde over zijn grabbelende handen heen en belande in het welbekende net. Zo kwamen
de mannen op 1-0.
Nunspeet was hier niet van onder de indruk en bleef in hun tactiek volharden. Paddy had zijn handen
meer dan vol aan de spits en ondanks zijn verwoede pogingen slaagde deze man er toch meermaals
in de vleugels aan het werk te zetten. Robin en Dennis moesten dan alle zeilen bijzetten om deze
aanvallen onschadelijk te maken. Hierbij ook vaak geholpen door Van Weeghel want die vlagde
meerdere aanvallen van Nunspeet af. De linksbuiten van Nunspeet had blijkbaar nog nooit van de
buitenspelval gehoord want de beste man liep hier diverse malen in.
Maar als je het maar blijft proberen gaat het altijd wel een keer goed. En zo kon het gebeuren dat de
linkerspits toch de achterlijn bereikte en daar liet zien een hele behendige voetballer te zijn. Want met
een paar, voor de verdedigers, onnavolgbare bewegingen speelde hij zich vrij en wist hij de bal voor te
geven. Dit leek een prooi voor Thomas maar hij wilde solidair zijn met de doelman van Nunspeet en
ook hij wist de bal slechts half te raken. Uit de daarop volgende kluts viel de bal binnen waarbij het er
zelfs alle schijn van had dat Dennis deze het laatste zetje gaf. Hoe dan ook, het stond 1-1.
De mannen waren hiervan wel even van hun stuk gebracht maar pakten al snel weer hun vertrouwde
spel op. Dennis gaf ondertussen aan dat hij niet verder kon en werd gewisseld voor JP. Daar waar
Eitje nog voor de wedstrijd duidelijk had aangegeven dat Martin de eerste invaller zou zijn bij een
verdedigende wissel. Gedane zaken nemen geen keer maar blijkbaar moeten de instructies nog
duidelijker worden verstrekt.
Het spelbeeld voor de rest van eerste helft was vrij regelmatig. Hatto-Heim die met combinatiespel
door de verdediging van Nunspeet probeerde te komen. Hiertegenover Nunspeet die met diepe ballen
hun spel probeerde te maken. Aan beide kanten stonden de verdedigers echter hun mannetje en
grote kansen bleven al gevolg daarvan uit. De grootste kans was nog voor Esmer maar in zijn 1 op 1
situatie met de keeper wist deze zijn inzet met een Casillas achtige redding te voorkomen. Ook Daan
kreeg nog een schietkans maar hij had zijn vizier niet scherp staan.
Zo werd met een 1-1 stand de kleedkamer opgezocht om onder het genot van een bakje thee even te
kunnen uitblazen. Gezien de overdaad aan verdedigers besloot Eitje de hele achterhoede te
vervangen. Robin, Paddy en Scooter mochten even op de bank plaatnemen. Voor hun kwamen
Martin, Trabelsi en Herald. Verder bracht hij Kolkie in de punt van de aanval en mocht Esmer even
gaan uitblazen.
Na 15 minuten uitblazen zochten de mannen veld 2 weer op.
Het was wel duidelijk dat de thee de mannen goed had gedaan. Of het was de donderspeech van
Eitje geweest over het niet navolgen van zijn tactische plan. De mannen vlogen er na de aftrap vol
energie in. Kolkie fungeerde in de spits als een soort van bliksemafleider waardoor Dylan en Daan
over de zijkanten veelvuldig konden doorlopen. Helaas konden zij hun acties ook niet bekronen met
een doelpunt. Dylan was er nog het dichts bij. Bij een goede actie trok hij naar binnen en haalde hij vol
uit. De doelman van Nunspeet stond erbij alsof hij door de bliksem getroffen was. Hij kon er alleen
maar naar kijken maar gelukkig voor hem spatte de bal op de paal uiteen en werd deze actie niet
beloond.
De achterhoede, waarin Herald zijn debuut maakte, moest even zijn draai vinden. In deze
samenstelling hadden zij namelijk nog niet eerder gespeeld. Maar na een minuut of 10 begon het
echter als de gesmeerde bliksem te lopen. Martin wist de Nunspeter reus goed uit de wedstrijd te
spelen en ook de snelle buitenspelers kwamen er niet meer aan te pas. En zo golfde het spel heen en
weer zonder dat een van beide elftallen het net wist te vinden. En zo tegen het einde van de wedstrijd
begonnen de mannen steeds meer op 2 gedachten te hinken. Moesten ze nu nog vol op de
overwinning gaan spelen, want dat zat er voor hun gevoel wel in, of moesten ze het op een gelijkspel
houden.
Terwijl ze daar over aan het nadenken waren, verslapte de concentratie wat en als een bliksemstraal
bij heldere hemel ging de Nunspeter reus er ineens met de bal vandoor. Martin en Trabelsi warenallebei zo verrast dat ze alleen maar achter de beste man aan konden sprinten maar hem inhalen zat
er niet in. Thomas wilde zijn fout uit de eerste helft echter goedmaken en verkleinde zijn goal. De spits
was echter niet alleen snel maar ook behendig en met een bekeken stiftbal wist hij Thomas te
passeren. Tot opluchting van de mannen belande de bal echter op de lat en stuiterde terug het veld in
waar Herald het gevaar kon neutraliseren.
Na 90 minuten vond T. Koekkoek het wel mooi geweest en floot hij voor de laatste keer.
Snel werd eerst de kleedkamer en daarna de kantine opgezocht om het bekeravontuur door te
nemen. De mannen kunnen terugkijken op een geslaagde bekercampagne.
Ze hebben geen wedstrijd verloren, zijn toch uitgeschakeld en zijn boven Hattem geëindigd. U snapt
dat het nog lang onrustig was in de kantine.
Vanaf nu kan de blik op de competitie gericht worden. Volgende week wordt deze begonnen met een
uitwedstrijd naar Biddinghuizen waar BAS 4 te eerste tegenstander van het nieuwe seizoen is.
