• Op de eerste zaterdag van september mocht het zesde naar zeer lange tijd voor eindelijk weer eens aan de bak op het eigen sportpark ‘t Achterveen.
    Het deed de mannen wel wat om het Geelblauw weer trots te kunnen tonen op eigen grond. Een enkele speler was zichtbaar aangedaan van dit feit.

    Dat het een speciale dag was voor velen bleek wel aan het aantal aanmeldingen. De app ontplofte zowat vanwege de vrijwilligers. Vrijwilligers om te spelen wel te verstaan, dat is een unicum. Want doorgaans zijn de vrijwilligers voor de bank in het overtal.
    Zo kwam het dat ondanks de afwezigheid van een aantal sterkhouders er toch zo’n vijftien man het gele tricot om de schouders droeg.

    Björn K was ook weer van de partij en toen hij conform de richtlijnen van het rivm en de knvb op zijn fluit had geblazen kon het feest beginnen. Al was er van feest deze middag, nou ja de eerste en de tweede helft, geen sprake voor de geelblauwen.
    Er werden weinig slingers opgehangen als u begrijpt wat ik bedoel.
    Met andere woorden, het was niet om aan te gluren. Maar gelukkig scheen het zonnetje wel lekker en waren er wel een paar hele kleine lichtpuntjes die spelers en publiek door deze wedstrijd heen loodsten.
    Er valt altijd wel iets te beleven als het zesde speelt.

    Bij afwezigheid van Otti en Paulus mocht Wessie de band weer dragen en dus stapte hij weer parmantig door het veld.
    Haartjes strak in de plooi, schoentjes gepoetst en kraagje omhoog. Wat op zich al knap is met een shirt zonder kraag.
    Toch leek Wessie zich niet helemaal senang te voelen in zijn rol deze middag.
    Het ging niet zoals hij het voor ogen had en op de een of andere manier kreeg hij het team niet aan de praat. Bij tijd en wijle droop de frustratie van zijn gezicht, dit tot genoegen van de bankzitters en andere personen die het zesde een warm hart toedragen. Behalve dan van zijn ouders, die eindelijk ook weer langs de lijn bij hun favoriete senioren elftal konden plaatsnemen. Via deze weg nogmaals onze oprechte excuses voor het vertoonden spel. We zullen er alles aan doen om dit de volgende keer weer goed te maken!

    Waar de frustratie bij Wessie precies vandaan kwam is nog steeds niet helemaal duidelijk.
    Misschien had het te maken met de nieuwe bal die hij had geregeld. Op de een of andere manier lukte het maar niet om het leder op de juiste luchtdruk te krijgen. Paulus en Bassie hadden beiden al lucht in het ding geblazen, maar volgens sommige spelers was dat nog niet helemaal genoeg.
    Broens was er inmiddels helemaal klaar mee en stiefelde met het leder naar de ballenpomp alwaar hij exact 6 bar luchtdruk in de bal liet blazen.
    Vanaf de kant was te horen dat het ding veel te hard was, maar het was nadien wel afgelopen met de klachten over de bal.
    Het spel was niet om over naar huisvredebreuk schrijven, dus dat doe ik dan ook maar niet.
    Afgezien van een kunstige aanname van Bassie, een niet te missen kans van de Buurman, die helaas wel gemist werd, en een bal op lat en paal bij Merchandiser viel er niet veel te melden.
    Van de 0-0 ruststand keek vriend en vijand dan ook niet op.
    Helaas had de eerste helft nog wel een slachtoffer opgeleverd. Ono dacht WHC te slim af te zijn door een bal heel snel in te gooien naar de Buurman. En dat was hij ook, maar hierbij verrekte hij een spier waarvan hij naar eigen zeggen het bestaan niet afwist. Hij moest de strijd derhalve al snel staken.

    Na de thee werd het er allemaal niet beter op, het inbrengen van Eitje, Broens en Bobbie leverde helaas niet het gewenste effect op.
    Al waren de intenties om het tij te keren duidelijk aanwezig, het lukte niet om aan de goede kant van de score te komen.
    Sterker nog, tien minuten na rust lag de bal achter een kansloze Merchandiser en daar zou het niet bij blijven. Niet veel later was het namelijk weer raak voor de gasten. Nadat één van de spitsen door de Edammer gatenkaas was gelopen, werd Merchandiser weer kansloos achter gelaten.
    Wessie kon het allemaal niet meer aanzien en liep met het hoofd gebogen naar het gras te staren. Het deed hem zichtbaar pijn dat hij de motor niet aan de praat kreeg.
    De band was inmiddels van vriend vijand geworden, het ding brandde om zijn arm en sleurde hem mee naar de afgrond.
    Kolkie en de Buurman hadden erg met hem te doen en besloten om hem uit zijn lijden te verlossen. Met een van mentale pijn vertrokken gezicht slenterde hij naar de zijkant.
    Alwaar zijn moeder hem vol compassie stond op te wachten. De aai over zijn bol deed hem zichtbaar goed en dus was hij al snel weer boven Jan en klaar voor de derde helft.
    Het zesde ploeterde inmiddels verder in de hoop om weer boven te komen drijven.
    Maar het moest eerst nog slechter worden, voordat het beter werd. Merchandiser, die toch heel wat tegenaanvallen onschadelijk had gemaakt, moest nog tweemaal de bal uit zijn net vissen. Toch stond het nog maar 0-3, toen de geelblauwen eindelijk weer eens wat fatsoenlijke aanvallen op de mat begonnen te leggen. Dat Bassie sierlijke balaannames vertoonde was u inmiddels bekend, maar dat hij ook uitstekend kan vlaggen had ik u nog niet gemeld. Scherp als een mes, streng doch rechtvaardig liet hij de vlag wapperen in de wind en dus blies Björn K een van de goals naar het rijk der fabelen.

    Het zesde zette nog één keer aan om de familie Westing toch nog met een enigszins goed gemoed naar huis te doen laten gaan. En uiteindelijk kregen de mannen loon naar werken. Een knappe voorzet vanaf rechts werd door Eitje vakkundig in de hoek gelegd en zo werd de spreekwoordelijke eer toch nog gered. Het was een ‘zekereitje’ aldus Paddy.

    Het is allemaal nog niet wat het moet zijn, maar de mannen van het zesde gaan dapper door. De eerste doelstelling is in ieder geval alweer gehaald. De bekercompetitie is voor de geelblauwen na volgende week alweer klaar voor dit seizoen. Zo blijkt maar weer dat ook uit dit soort verschrikkelijke wedstrijden altijd iets positiefs te halen valt. De groene knuppels smaakten prima en dus werd de derde helft in een heerlijk zonnetje afgesloten.

    Volgende week spelen de mannen uit bij vv Heerde. Dan gaan ze proberen om een goede stap te zetten in de voorbereiding op het nieuwe seizoen.