• Nu januari achter de rug is en de mannen ook de zogeheten mondayblues van dit jaar weer hebben overleefd ging het balletje weer rollen en was de winterstop alweer een gewezen zaak. De herstart van de competitie voelt altijd een beetje als nieuwe ronde nieuwe kansen. 
    Alles wordt nieuw is dan het gevoel.
     
    Wat bij het zesde niet nieuw is of wordt is de strijd om iedere week maar weer voldoende spelers binnen de lijnen te krijgen.
    Werk, klussen en wat dies meer zij zijn logische gronden om niet aanwezig te kunnen zijn, maar bezorgen de Capitano wel de nodige kopzorgen en grijze haren. Gelukkig passen die grijze manen wel bij hem en dus legt hij iedere week met plezier weer een nieuwe puzzel neer.
     
    Voor deze zaterdag had hij de hulp ingeroepen van Joffer Jan en dat bleek een gouden greep. Het vierde was vrij en dus was Joffer bereid om het neusje van de zalm af te staan. Al leek er op het laatste moment toch nog een kink in de kabel te komen, want één van beide hulpverleners had zijn de teen gestoten en was dusdanig gemankeerd geraakt dat de aftrap wellicht te vroeg zou kunnen komen.
    Joffer had, met het oog op hun eigen voetbalmissie, de handdoek al gegooid.
    Maar tot vreugde van de mannen van het vijfde kwam Harrie gewoon aanlopen met zijn lockers in de hand en zo stond hij samen met kompaan Arjen aan de start van de wedstrijd.
     
    Björn K. kon helaas niet aanwezig zijn, maar hij had wel een uitstekende vervanger geregeld in de persoon van de heer Topfer. Deze kweet zich uitmuntend van zijn taak en leidde het één en ander in goede banen.
     
    Het zesde begon wat voorzichtig aan de wedstrijd en de tegenstander probeerde hier direct van te profiteren. Zij zetten flink druk op de geelblauwen en maakten het de gastheren hierdoor knap lastig. De staat van het veld werkte ook niet mee en dus was het geheel in het begin nogal onzorgvuldig. Maar na een minuut of tien nam het zesde het heft in handen en werden al snel de eerste kansen gecreëerd. Arjen ging voorop in de strijd en bleek een ware plaag voor de gasten.
    Met zijn gedrevenheid en passie drong hij ZAC eigenhandig ver terug en stond hij aan de basis van menig aanval.
    Dat de score door Hatto Heim geopend zou worden kwam dan ook niet als een verrassing. Na een vloeiende combinatie wist Arjen beheerst af te ronden en gaf hij de keeper het nakijken.
    Niet veel later was het alweer raak voor de geelblauwen en nu was het Wessie die aan het einde stond van de aanval. Het zesde ging lekker door en reeg de kansen aaneen, maar het veld deed de voorwaartsen vaak de das om. De nodige polletjes bezorgden Harry en Ono de nodige hoofdbrekens en zorgde ervoor dat er bij de rust niet een comfortabele voorsprong van 4 a 5 doelpunten verschil op het bord stond. ZAC stelde bar weinig tegenover het spel van Hatto Heim, de mogelijkheden die ze kregen werden ze in de schoot geworpen door defensieve onzorgvuldigheid aan de zijde van de geelblauwen. Maar echt in gevaar kwam de voorsprong eigenlijk nooit. Ongelofelijk eigenlijk dat de uitwedstrijd zo’n dikke zeperd had opgeleverd, want veel voetbal zit niet in deze ploeg. In de eerste helft deed zich nog wel een vervelend incident voor met Klasie, die na een harde botsing het veld helaas moest verlaten.
     
    De tweede helft was van een zelfde laken een pak. Het zesde dicteerde de wedstrijd en liep vrij eenvoudig uit naar een comfortabele 4-0. Wederom waren Wessie en Arjen de doelpuntenmakers, na mooie en vloeiende aanvallen wisten zij de keeper knap te verschalken.
    Hierna ebde de concentratie wat weg bij Hatto Heim en werd het spel wat rommelig. ZAC probeerde toch nog wat te maken van de wedstrijd en wist wonder boven wonder toch nog een graantje mee te pikken in de score. Een mislukte buitenspelval plaveide de weg voor de tegenstander en hoewel Henkie alles uit de kast haalde om zijn doel schoon te houden moest hij zich toch gewonnen geven.
    Het eergevoel van het zesde was hierdoor nogal aangetast en dus gaven ze nog maar een keer gas. Na een schermutseling in de zestien legde Paulus de bal panklaar neer voor Wessie die eigenlijk alleen maar tegen de bal hoefde aan te lopen. Dat deed hij met klasse. Hij krulde de bal fantastisch in de linker bovenhoek en deed daarmee meer dan recht aan de prachtige assist van Paulus.
    Wessie liet zien eindelijk gewend te zijn aan zijn nieuwe Puma schoenen, al kan zijn rechter nog wel enige oefening gebruiken. Maar wie Wessie een beetje kent weet dat hij er alles aan zal doen om dat te bewerkstelligen.
    Dit fraaie doelpunt van de week, die menig voetballiefhebber in extase bracht, was het slotakkoord van deze wedstrijd die uiteindelijk vrij eenvoudig werd gewonnen door het zesde.
    Na het laatste fluitsignaal spoedden de mannen zich snel naar het hoofdveld waar de hoofdmacht nog bezig was met het slechten van een lastige hobbel.
    In extremis zagen ze ‘Pruikie’ scoren na een mooie voorbereidende actie van Winand, Wijland voor intimi, die nog is opgeleid door een aantal spelers van het zesde. Zij stonden daardoor met gepaste trots te juichen voor het eerste. Hiermee kwam er een einde aan een qua resultaten goede zaterdag voor Hatto Heim.
     
    Volgende week speelt het zesde een pittige uitwedstrijd bij HTC. We houden u op de hoogte.
    Rest ons niets dan onze grote dank uit te spreken aan Arjen en Harrie die met hun aanwezigheid een groot aandeel hadden in de overwinning.