• Op een ijskoud sportpark ‘t Achterveen mochten de mannen van het zevende aantreden tegen het vijfde teams van WHC.

    Zoals verwacht waren de gasten een flink stukje jonger dan de mannen van het zevende. Afgezien van Max en Stefan uiteraard.
    In de late zaterdagochtend bereikte Paulus een verontrustend bericht dat kersvers en inmiddels al zeer belangrijk lid van het zevende Thijmen door een ongelukkige valpartij helaas niet aanwezig kon zijn.
    Gelukkig bleek na nader onderzoek door een geleerde dat er geen verontrustende problemen in zijn lichaam waren opgetreden, dus dat was een geluk bij een ongeluk.
    Helaas kon hij echter niet meedoen deze middag.
     
    Een volgend probleem diende zich ook al snel aan, want de Buurman moest onverwachts nog een mooie kerstboom afleveren met zijn viertonnendiesel en redde het dus  niet om op tijd te zijn. Qua aantal spelers leverde dat geen stress op, maar voor wie het niet weet is de Buurman de laatste seizoenen de ‘waspersoon’, ivm de lhbti-zaken houden we het maar wat algemeen maar het klinkt toch wat onpersoonlijk is mijn bescheiden mening, en dus is zijn aanwezigheid van groot belang. Zonder het prachtige geelblauwe tenue kunnen de mannen van het zevende natuurlijk niets.
     
    Buurman, plichtsgetrouw als hij is, had de tas met tenues natuurlijk keurig klaar gezet voor een ploeggenoot om die op te halen. Maar aangekomen op het sportpark werd al snel duidelijk dat niemand de verantwoordelijkheid had gevoel om de tenues af te halen. Na wat stressvolle telefoontjes van Paulus, de rest stond met gerust gemoed en in een waterig zonnetje te kijken naar de wonderschone aanvallen van het zesde, maakte Willy rechtsomkeert en zorgde dat de mannen uiteindelijk net op tijd voorzien waren van de juiste kledij.
     
    Zo kon Paulus zich in telefonisch contact met de Capitano toch rustig richten op de opstelling. Vanwege de mist hadden sommige spelers wat moeite om op tijd het sportpark te bereiken en dus wijzigde de opstelling tot vlak voor het eerste fluitsignaal nog een aantal keren. Het was dat Wessie zijn scootert nog door de wasstraat had gehaald, want zonder die glans had had hin opsteker op de bank begonnen. En terecht!
     
    Paulus had net Thomas ‘Max’ van Erven bereid gevonden om Wessie zijn plek in te nemen, totdat bekend werd dat ergens in Abu Dhabi ene Max zijn best deed om een goede uitgangspositie voor een belangrijke wereldtitel in de wacht te slepen. Max v Erven zou een en ander in de gaten houden en zo kon Wessie toch nog in de basis starten.
     
    Het zevende had dit weekend eindelijk de luxe van voldoende spelers. Ook weleens fijn. Daarom werd Merchandiser zelfs uitgeleend aan het zesde, Bassie was immers onderdeel van de selectie en die heeft de laatste tijd wel laten blijken een meer dan prima sluitpost te zijn.
     
    Een zeer jonge, maar meer dan uitmuntende scheidsrechter zag dat Paulus de tos won en dat die tot ontsteltenis van de tegenstander koos voor een tweede helft richting de kantine. Succes gegarandeerd volgens menig Hattoheimer. 
     
    Het zevende begon voortvarend aan de wedstrijd, maar toch hadden ze het lastig met de jonge gasten die al heel vroeg druk zetten en probeerden de opbouw te verstoren. Het duurde even voordat de geelblauwen daar een adequaat antwoord op vonden.
    En voordat het zover was, kwamen de Hattoheimers op een achterstand. Door onzorgvuldig ingrijpen in de verdediging kwam Bassie in de problemen en moest hij helaas de bal uit het net vissen.
     
    Capitano Otti liet vanaf gepaste afstand weten dat hij hier niet van gediend was en stuurde een digitale tirade richting ‘t Achterveen. Die mondelinge ondersteuning was niet aan dovemansoren gericht en dus richten de geelblauwen zeer snel weer de rug en binnen mum van tijd was Stefan scherp na een mooie aanval en wist hij al snel de gelijkmaker op het  bord te zetten.
    De rest van de eerste helft golfde het spel op en neer en hadden de geelblauwen misschien wel iets of wat het betere van het spel. Al waren beide teams behoorlijk aan elkaar gewaagd.
    Over en weer ontstonden de nodige mogelijkheden, maar tot enorme kansen kwam het niet. Het zevende kreeg nog wel een flinke domper te verwerken, want vlak voor rust verdraaide Suker een spiertje in zijn rug na een weergaloze actie, waardoor hij helaas niet meer verder kon.
    Voetballend gezien natuurlijk een enorme aderlating.
    Ondanks deze flinke klap redde het zevende het toch om met een gelijke stand de rust te bereiken.
     
    De rust stond dankzij Max vooral in het teken van Max. Het zevende is natuurlijk niet blind voor uitzonderlijke sportprestaties en dus werd in de rust even gekeken hoe Max het er vanaf bracht in Abu Dhabi. Dat leek aardig goed te gaan, maar helaas liep de q3 niet helemaal synchroon met de wedstrijdplanning. Gelukkig waren zowel de scheids alsook de tegenstander ook sportliefhebbers, dus voordat de tweede helft begon was duidelijk dat Max V. vooraan mag starten. Geelblauwe Max en de andere spelers blij, dus met goed gemoed werd begonnen aan de tweede helft.
     
    Al snel bleek dat het een lastige pot zou worden voor het zevende, want de tegenstanders gingen volle bak op zoek naar de voorsprong. Bij de geelblauwen was het vooral slordig en onrustig, daardoor kwamen ze maar lastig weer in het spel en kwamen de jongens van WHC steeds beter in de wedstrijd.
    Het was vaak te danken aan Bassie dat de tegenstanders niet op voorsprong kwamen. Maar ook Broens en Paulus waren heer en meester achterin en zorgden in samenwerking met Max en Martin dat WHC niet al te gevaarlijk kon worden.
    Helaas moest Vlo na een pittig duel ook het veld ruimen en dus werd het voetballend allemaal nog iets lastiger. Toch wisten de mannen van het zevende het doel verder schoon te houden.
     
    Wessie probeerde met alles wat hij in zich had om het middenveld te leiden en om de wedstrijd weer in handen van Hatto Heim te krijgen. Na het nodige misbaar, opzichtige valpartijen en het daarbijbehorende gegalp lukte hem dat zowaar ook nog. En dus kon het zeven aanvallend toch nog een paar keer (ook echt niet vaker dan een paar keer) gevaarlijk worden. Het was met name te danken aan de geestdrift van Klasie dat de keeper van de gasten zich zorgen maakte over een goede afloop.
    Na een prachtige aanval, eindelijk weer eens, legde Klasie op fenomenale wijze de bal panklaar neer voor Wessie.
    Het enige wat hij kon doen was zijn linker vol in stelling te brengen, dat deed hij natuurlijk ook, maar helaas raakte hij het leder niet zoals de aanwezige Hattoheimers hadden gehoopt en dus kon de dierenbescherming weer gebeld worden voor een gewonde bonte specht.
     
    Klasie gaf zich echter niet gewonnen en perste er in extremis nog een laatste fantastische voorzet uit. Deze bereikte de Buurman, hij had zijn viertonnendiesel eindelijk had geparkeerd, die zeer koel bleef en de bal als in zijn hoogtijdagen (dat was naar de mening van uw verslaggever toen hij samen met held De Deffer speelde in een fantastisch tweede elftal van Hatto Heim) achter de keeper werkte. En zo kwam het dat het zevende, misschien niet onverdiend maar wel zeer fortuinlijk, want de gasten hadden de tweede helft toch echt meer aanvalsdrift, de winst naar zich toe wisten te trekken.
    Max kon zijn geluk niet op en de rest was ook zeer tevreden. Het zevende doet nu leuk mee in de competitie en spelen volgende week Deo Valente thuis tegen KHC.
    Dan gaan ze er met het jonge elan dat het team nu al heeft verrijkt weer vol voor de overwinning.