• Afgelopen zaterdag mochten de mannen van het zevende aantreden tegen de jochies van ZAC negen.  Otti had een ruime keuze aan spelers deze dag en aangezien hij zelf wat last had van een gemankeerde knie besloot hij om zichzelf rust te geven.

    Voor aanvang van de wedstrijd vroeg Paulus voor de zekerheid nog maar of de jochies uit Zwolle niet toevallig tegen een jeugdteam van de sv Hatto Heim moesten spelen. Volgens Björn K. klopten alle papieren en dus gingen de mannen van het zevende maar aan de slag.
     
    Zoals verwacht gingen de jochies als een dolle van start. Uit alle hoeken en gaten verschenen ze. Rennen konden ze wel. Maar zoals al zo vaak is gebleken valt het voetballend allemaal nogal tegen als je op die leeftijd al in de kelderklasse gaat spelen. Babbelen, dat konden ze ook.
    Maar goed de geelblauwen hebben ook wel wat babbelaars in de gelederen, dus op dat punt kom goed partij gegeven worden.
     
    Het zevende probeerde de bal te laten gaan om zo onder het geren en gespring van de jonge lammeren onschadelijk te maken. Maar omdat het spel van het zevende, vooral in de beginfase, nogal slordig en gehaast was kwam het nog niet zo goed uit de verf.
    ZAC zette hier niet veel tegenover, maar probeerde met hun snelheid wel wat kansen te forceren. Verder dan een enkele corner kwamen ze in die fase nog niet. Bij de geelblauwen was het van een zelfde laken een pak. Er werd wel geprobeerd om gedegen aanvallen op de mat te leggen, maar het kwam nog niet zo best van de grond.
    Na een kwartiertje viel de eerst spaander al in de storm die over het veld raasde.
    Paulus had van de wedstrijd op het weiland van IJVV wat last van een onwillige spier overgehouden en die verhinderde hem om vol gas te kunnen geven.
    Het leek daarom verstandig om de strijd te staken.
    Gelukkig stond Broens al te trappelen aan de zijlijn en was de wisseling van de wacht snel beklonken.
     
    Het spel van de geelblauwen bleef wat onzorgvuldig en na een half uur spelen sloeg het noodlot toe. Een iets te korte lange bal van Suikert werd opgevangen door ZAC en snel naar voren geschoten. Broens stond al snel klaar om de bal te onderscheppen, maar bleek zich op glad ijs te bevinden en gleed uit. Hierdoor belandde de bal in de voeten van de spits van ZAC en die wist wel raad met dit buitenkansje. Een onfortuinlijke achterstand stond vanuit het niets op het bord.
    Het zevende baalde natuurlijk flink, maar wisten ook dat er tegen deze matige ploeg nog wel de nodige kansen zouden komen. Helaas lukte het in de eerste helft nog niet zo goed om die kansen te benutten.
    En tot overmaat van ramp leidde een Babylonische spraakverwarring tussen Merchandiser en Bassie tot een tweede tegentreffer.
    Dat was even slikken voor de geelblauwen en helaas bleek de gifbeker daarmee nog niet leeg.
    Ono had bij een sprint waar Usain Bolt jaloers op zou zijn een spier verrekt en moest de strijd ook vroegtijdig staken.
    Gelukkig floot Björn K. kort na het onfortuin van Ono voor de rust en dus had Otti de kans om de boel weer op de rit te krijgen.
    Maar dat bleek nog lastiger dan het lijkt, want de gehele selectie was voor het gemak maar even bij het vlaggenschip gaan kijken.
     
    Gelukkig is het zevende behoorlijk zelfredzaam en wisten ze wel wat er moest gebeuren. Want hoewel de stand in het nadeel van de geelblauwen was, leefde vooral nog het gevoel dat er nog wel wat te halen viel.
    Vol goede moed werd begonnen aan de tweede helft en werd het leder op z’n Barcelonees rondgespeeld door de geelblauwen.
    De jochies van ZAC liepen inmiddels als pedanterige mannetjes over het veld en begonnen over ieder tikkie of duwtje te zeuren en klagen.
    De geelblauwen zeurden en klaagden lekker mee, dus voor Björn K. werd het nog een hele toer om alles in goede banen te leiden.
    Bijna leek ZAC de wedstrijd in het slot te gooien en stonden ze al juichend op de banken. Maar ze hadden niet gerekend met Merchandiser, die feilloos is in één tegen één situaties. Knap keerde hij de bal en hield hij zijn team in de wedstrijd.
    Dit bleek een keerpunt te zijn.
     
    De oude mannen van het zevende hervonden zichzelf en de jochies uit Zwolle werden wat nerveus. En dat werd het recept voor een lekker laatste half uur van de wedstrijd.
    Klasie werd in de diepte weggestuurd en sloop de zestienmeter van ZAC in. Hier werd hij onreglementair tegen de zoden gewerkt en dus besloot Björn K. volkomen terecht om een strafschop toe te kennen. En na enig aarzelen stiefelde Bassie naar voren om het kleinood achter de keeper te werken. Hij schoot hem niet veel beter in dan laatst uit bij ZAC, maar deze keeper zag geen kans het tij te keren en dus was de aansluiting een feit.
    In het veld werd het er niet gezelliger op, maar dat mocht de pret niet drukken. De geelblauwen roken hun kans en voelden dat ze de wedstrijd naar zich toe konden trekken.
    Zo’n vijf minuten voor tijd kwamen ze op gelijke hoogte. Paulus had vanaf de kant Bassie al naar voren gestuurd om daar oorlog te maken. In de achterhoede had hij al genoeg strijd gestreden.
    Een ingooi op zo’n twintig meter van de zestienmeter was een mooie prooi voor hem en met een geweldige slinger bracht hij de bal in de zestienmeter, deze werd op de één of andere manier door alles en iedereen gemist. Behalve door Bobbie, die met zijn neusje van de zalm al bij de tweede paal stond te wachten om de gelijkmaker binnen te tikken. De euforie bij de geelblauwen was groot, maar het verdriet bij de jochies uit Zwolle nog groter.
    Veel mooier kon het toch niet worden. Zo vroeg in het seizoen al het eerste punt in de pocket, daar hadden de mannen na de coronastop nog niet op gerekend.
    Maar het jongensboek “It’s hoe you separate the man from the boys” bleek nog een bonus hoofdstuk te hebben.
    ZAC probeerde uit alle macht en wanhopig om de wedstrijd toch nog naar zich te te trekken, maar vond steeds de defensie en Merchandiser op zijn weg. Het zevende gaf alles om de storm te doorstaan en loerde op de kleine mogelijkheden die nog kwamen. Het leek er niet meer van te komen, totdat Merchandiser nog eenmaal een ferme trap naar voren gaf. De bal stuiterde precies tussen twee verdedigers door en viel achter de Zwolsche verdediging.
    Klasie zag wel heil in de bal en met een uiterste krachtsinspanning wist hij de keeper te omspelen en de winnende binnen te tikken. ‘t Achterveen explodeerde bijkans en lachende geelblauwe gezichten waren niet van de lucht.
    In het clubhuis en daarbuiten werd nog lang nagesproken over dit heroïsche gevecht waarin eens te meer bleek dat de mannen van het zevende het toch nog in zich hebben en het beste in zich naar boven kunnen halen. Al zijn de meningen daarover wellicht verdeeld.
     
    Komende zaterdag staat een thuiswedstrijd tegen KHC 4 op het programma. Die wedstrijden staan ook altijd garant voor spektakel.