De dag begon vroeg voor sv Hatto-Heim JO13-2 onder een opkomende zon.
Een mooi gebaar kwam vanuit de oude JO17-1; Sebastiaan Eilander schonk het team een kratje bidons.
Dank daarvoor!
De eerste helft verliep allesbehalve vlekkeloos.
Twee tegendoelpunten uit discutabele buitenspelmomenten zorgden voor een vroege achterstand.
Toch toonde het team veerkracht en wist de stand weer gelijk te trekken.
Vlak voor rust ontstond er verwarring over een uitbal, waar Berkum slim van profiteerde en de 3-2 op het bord zette.
In de rust werd de rug gerecht.
De jongens besloten om zich niet te laten kennen door pech en gewoon hun eigen spel te blijven spelen.
Met een paar slokken van het ‘toverwater’ van JO17-1 begon de tweede helft vol goede moed.
Helaas viel al snel de 4-2, na een scrimmage in het strafschopgebied waarbij de bal niet goed werd weggewerkt.
Maar toen was het genoeg. Hatto-Heim nam het initiatief over en zette Berkum steeds verder onder druk.
Zoals afgesproken schoof een centrale verdediger in de laatste tien minuten door naar voren, wat leidde tot een reeks kansen.
Uiteindelijk werd ook de verdiende gelijkmaker binnengeschoten.
Deze wedstrijd was er één vol lessen: omgaan met tegenslag, blijven strijden als team en nooit opgeven.
Was het dan toch die magische drank van JO17-1?
Wie zal het zeggen.
Eén ding is zeker: we zijn trots op deze prestatie!
foto: Pascal Docter
