• Het is even geleden, maar nadat ons de eer te beurt is gevallen om in de nieuwsbrief van het bestuur in één adem genoemd te worden met de organisatoren van het Rad van Avontuur moesten we toch maar weer wat van ons laten horen.

    Ik moet u eerlijk bekennen dat de langdurige lockdown er wel voor heeft gezorgd dat de inkt in de pen en de inspiratie van de geest aardig zijn opgedroogd.
    Maar het bericht van het bestuur heeft ons wakker geschud en ons eraan herinnerd dat iedere vorm van betrokkenheid bij de club van het grootste belang is. Dus ook de stukjes (leed)vermaak vanuit het zesde. Alleen die gedachte al is voldoende om in dit weekend van hoop toch maar weer eens van ons te laten horen. Dit lijkt er een goede vrijdag voor.
    De mannen van het zesde hebben de achterliggende periode nog steeds niet stil gezeten. Er wordt nog steeds naar hartelust bewogen en gesport, alles om maar fit te blijven voor het moment dat het hek weer wat verder open gaat en we de wei weer in mogen met zijn allen.
    Maar juist in deze tijd valt het de mannen zwaar dat ze niet met elkaar op het veld kunnen staan om te genieten van het spelletje. Zoals u van eerdere jaren wellicht nog weet is dit juist de periode van het seizoen waarin het zesde altijd het beste uit zichzelf haalt. Als de lente weer begint en het nieuwe leven ontspringt rolt het balletje bij het zesde altijd net iets beter en vaker dan ook de goede kant op.
    De schade die dan meestal is opgelopen voor de winterstop wordt dan weer langzaam aan hersteld en de weg naar boven wordt dan doorgaans weer ingeslagen.
    De hoop leeft binnen het team dat we toch nog enige vorm van wedstrijden kunnen spelen, want dat is een uitgelezen kans om zonder eerder opgedane kleerscheuren richting het zomerreces te gaan.
    Bovendien kan van alle nog neer te zetten verjaardagskratjes inmiddels zo’n hoge toren van Babel worden gebouwd dat deze geheid voor de nodige spraakverwarring zal zorgen.
    Helaas moeten we nog steeds wachten op betere tijden en totdat het stof weer is neergedaald nabij het bekende torentje in de politieke hoofdstad van ons land.
    Tot die tijd houden wij ons vast aan de woorden van het bestuur die er in onze beleving in het kort op neer komen dat we een prachtige club zijn die er in goede en slechte tijden (als één grote familie) doorheen zal komen. Zodat we met z’n allen weer kunnen genieten van het spelletje dat ons zo lief is. Dit doet me denken aan een recente gebeurtenis die ik graag met u wil delen.
    Het betreft een kleine anekdote die wat mij betreft een mooi inkijkje geeft in de ziel van onze club.
     
    Recent zijn een tweetal spelers van het zesde gestart met een trainerscursus van de KNVB (ja ondanks 30jaar plus voetbalervaring valt er nog steeds iets te leren inzake het begeleiden van jeugd). Deze cursus werd vanwege het hoge aantal Hattoheimers dat deelnam gehouden bij onze club. Digitaal uiteraard in deze tijd, maar dat terzijde.
    Bij één van de eerste sessies werd door de cursusleider de vraag gesteld: “Wat is voetbal?” Het bleef even stil en toen verscheen ongeveer het volgende antwoord in beeld. “Voetbal is een spel dat gespeeld wordt door twee teams op een afgebakend terrein met vastgestelde regels die bewaakt worden door een man of vrouw in het zwart, met als doel winnen.”
    Nadat de cursisten deze stelling tot zich hadden genomen, kwam er voorzichtig een handje in beeld van één van de cursisten. Het bleek een ‘hoge ome’ van binnen onze club te zijn.
    Hij kreeg het woord en zei: “Maar voetbal gaat toch om plezier en dan is winnen toch bijzaak?” Waarop we in beeld ongeveer de helft van de cursisten instemmend zagen knikken en de andere helft met grote vraagtekens in de ogen zagen kijken.
    U raadt het al de instemmende knikkers waren allen van Hattoheimse komaf, de anderen van andere clubs.
    Wat heeft dit te maken met de ziel van onze club hoor ik u vragen.
    Simpel. Bij Hatto Heim houden we van het spelletje om het spelletje en willen dat op zo mooi mogelijke manier spelen. Winst is mooi, maar niet het belangrijkste. We hebben niet voor niets de meest gevreesde kritiekbult uit de wijde omgeving. Die kijkt niet alleen naar de winst, maar bovenal of er gespeeld wordt volgens de Hollandse school en of dat fatsoenlijk wordt uitgevoerd. Plezier en uitvoering staan voorop. Het gedachtegoed van JC (in Spanje liefkozend ‘El Salvador’ (de verlosser) genoemd) wordt nog iedere training en wedstrijd beleefd en doorgegeven. “Voetbal moet je mooi spelen en als je maar vaak genoeg mooi speelt ga je vanzelf veel winnen!” Aldus El Salvador.
    Dat raakt volgens het zesde de kern van de ziel van onze club.
     
    Daarom hopen wij u spoedig weer te mogen verblijden met ons doorgaans oogstrelende spel. Dat is tenminste wel altijd ons uitgangspunt. Wanneer en waar dat is nog steeds de vraag. Maar er is licht aan het einde van de tunnel. Dat sluit mooi aan bij dit paasweekend, waarin we stilstaan bij het nieuwe begin er is ook licht in donkere tijden.
    Het komt goed, we gaan elkaar weer treffen en tot die tijd kijken de mannen van het zesde uit naar een nieuw digitaal evenement die de toppers van het Rad van Avontuur vast nog voor de club in petto hebben. Toch?
     
    Rest ons niets dan u gezegende paasdagen te wensen.