v.v. Oene 5 - s.v. Hatto-Heim 6

 

Kolkie en Eitje kenden ditmaal een vrij zorgeloze aanloop naar de wedstrijd. Er waren al vlot voldoende spelers aangemeld en ook de auto’s om het team te vervoeren waren in overvloed voorradig. Het halve dorp was bezet met geparkeerde bolides uit Hattem.

Alleen Paulus zorgde voor wat verwarring bij deze en gene die klaarblijkelijk moeite hadden om zijn berichten te ontcijferen. Waar hij eerst had aangegeven dat hij rechtstreeks naar Oene zou gaan, omdat hij weer zijn opwachting mocht maken als vlaggenist bij de HMC, gaf hij later te kennen dat hij toch op het Achterveen zou verschijnen maar dan wel op de fiets.

Velen dachten daardoor dat hij op de fiets naar Oene zou gaan. Nadat Paulus een kwartier lang bezig geweest was om het duidelijk proberen te maken, besloot hij uiteindelijk dan toch maar op de fiets te gaan. Zijn uitleg was overduidelijk aan dovemansoren gericht en op de fiets kon hij zijn frustratie hierover beter loslaten.

 

Aangekomen in Oene was Paulus weer goedgemutst en waren de overige mannen ook weer gerustgesteld dat het allemaal goed gekomen was.

 

Nick had al uitgezocht in welke kleedkamer omgekleed kon worden en dus stoven de mannen naar binnen. Daar aangekomen bleek dat deze echter volgepakt was met andere voetballers. Na veel vijven en zessen en een tocht langs vele kleedlokalen werd dan uiteindelijk toch een stekje gevonden.

Eitje was helemaal in zijn nopjes met deze kleedkamer, want er stond een mooi magneetbord waarmee hij zijn altijd gloedvolle bespiegelingen vooraf extra kracht kon bijzetten. De mannen luisterden en keken aandachtig naar het verhaal van Eitje. Totdat Scooter opmerkte dat er nog maar 14 minuten over waren voor een warming-up. Eitje rondde hierop spoedig af en dirigeerde de mannen naar buiten.

Op een redelijke mat en onder prima omstandigheden begonnen de mannen aan het nieuwe avontuur.

 

Van meet af aan was wel duidelijk dat het een lastige middag zou worden, want de tegenstander was jong, snel en balvaardig. Maar ook de geelblauwen beschikten over een prima selectie en legden redelijk verzorgt spel op de mat. Soms ietwat druistig en gehaast, maar toch alleszins behoorlijk.

Er ontstond een gelijk opgaande sportieve strijd. De scheidsrechter van dienst, die het overigens uitstekend deed, had een zorgeloze middag.

 

Na een aanta speldenprikken over en weer openden de geelblauwen het bal. Na een mooie steekbal van Scooter wist Buurman jr. door te stomen naar de keeper. Oog in oog met die man bleef hij ijzig kalm en schoof de bal gedecideerd achter de doelman.

 

Oene bleek niet echt onder de indruk van deze achterstand en gaf nog even extra gas. Ze probeerden steevast de snelle spitsen aan het werk te zetten door de bal achter de verdediging te leggen. Maar de achterwaartsen en doelman Quinten hadden er goed het oog in en wisten vele aanvallen onschadelijk te maken.

Helaas moesten de geelblauwen na een half uur spelen toch de gelijkmaker incasseren. Schimonski die al weken in de ban is van de de gouden schoen was een beetje overmoedig geworden en had een fraaie actie in gedachten. Hij deed dat echter een een gevaarlijke plek op het veld. De oudjes zagen het al gebeuren en moesten met lede ogen aanzien hoe Schimonski zichzelf in de val lokte en balverlies leed. In de omschakeling was Oene zo razendsnel dat het zesde de organisatie niet meer op tijd op orde kreeg en een tegenslag moest incasseren.

 

Vijf minuten later werd het leed nog groter toen Paulus bij de tweede paal een bal vergat weg te koppen. In gedachten kwam hij toch wel 20 centimeter los van de grond, maar in werkelijkheid was dat slechts 1,34cm. Daarmee kwam hij 2,66cm te kort om de bal te raken. De meegelopen verdediger van Oene kon daardoor vogeltje vrij inkoppen en zo de rust stand op 1-2 brengen.

Ik en flinke domper uiteraard, vooral voor Paulus die gedesillusioneerd het kleedlokaal op zocht. Met het schaamrood op de kaken zocht hij de douche op, groette daarna zijn ploeggenoten, wenste ze succes en sprong op de fiets richting Hattem.

Later op de middag kwam naar buiten dat zich in Oene een vreemd natuurverschijnsel had voorgedaan waardoor de zwaartekracht sterker was dan normaal en dat dit waarschijnlijk de reden was dat Paulus niet van de grond gekomen was. Het was in ieder geval een logische verklaring, maar veel kochten hij en het zesde er niet voor.

 

Eitje voerde in de rust wat wisselingen door en daarmee gingen de mannen vol goede moed de wei weer in. Het vertoonde spel bood ook voldoende aanknopingspunten voor een goed gevolg.

Dat bleek al snel na rust, want na een mooie combinatie tussen Daan en Vialli kon Dylan doeltreffend afronden en stond het alweer gelijk.

Een mooi begin voor het zesde dus.

Helaas konden ze niet lang genieten van deze positieve wending, want Oene sloeg wederom genadeloos toe. JP besloot dat het handig was om ‘te stappen’, maar hij was daarbij vergeten om zijn mede achterwaartsen daarvan in te lichten zodat zij konden meebewegen.

De spits van Oene kon hierdoor simpel alleen doorlopen naar het Hattemer doel en rondde daar klinisch af.

Van Weeghel had het allemaal hoofdschuddend zien gebeuren en wilde JP helpen door hem uit te leggen dat een buitenspelval alleen werkt als iedereen meedoet en dat hij dat dus moet communiceren met zijn ploeggenoten. JP had deze middag echter zijn eigenwijze pet opgezet en besloot hetzelfde kunstje een minuut of vijf later nog maar eens te herhalen.

U raadt het al. Ook deze beoogde val viel jammerlijk in het water en zo stond het zesde ineens tegen een 4-2 achterstand aan te kijken.

Toch gaf het zesde niet op. Onder aanvoering van Paddy en Eitje bleef de aanval gezocht worden en dat leidde tot goeie kansen. Helaas lukte het Daan, Buurman jr. en Vialli niet om nog meer doelpunten te maken en ook goudenschoen lover Schimonski speelde niets meer klaar in aanvallend opzicht en dus bleef de teller bij de geelblauwen op twee staan.

Oene wist nog wel op schitterende wijze te scoren en bracht daarmee de eindstand op 5-2. Op papier een flinke zeperd, die niet helemaal recht deed aan de krachtsverhouding deze middag. Maar zo gaat dat soms in de Kelderklasse.

 

Wanneer de volgende wedstrijd van de geelblauwen is, is nog niet geheel duidelijk. De wedstrijd van volgende week moet worden verplaatst vanwege de Veluwe Trophy. Houdt u de socials maar in de gaten, daarop wordt vast wat gecommuniceerd over het vervolg van de competitie.