• Afgelopen zaterdag speelde het zesde van Hatto Heim zijn eerste uitwedstrijd van het seizoen. Oene was de plaats van handeling, u kent het wel dat idyllische dorpje tussen IJssel en Veluwe. Voetballen daar is altijd een behoorlijke opgave voor de geelblauwen, want het spel is daar altijd meer fysiek dan technisch. Niks mis mee op zich, alleen houden de Hattoheimers daar niet zo van.
     
    De eerste uitdaging was zoals gewoonlijk weer hoe krijgen we voldoende manschappen naar Oene. Vanaf zijn ligbed in Griekenland had de capitano het toch voor elkaar gekregen om genoeg geelhemden bij elkaar te brengen. Het 3e was wederom hofleverancier, Koen en Ilkay waren dit keer bereid gevonden om het team te versterken.
     
    De heenreis was heerlijk rustgevend over de IJsseldijk en educatief, want Bassie wilde de mannen het laatste stukje Deltawerk van ons land laten zien aan de mannen. En het mag gezegd de hoogwatergeul is weer een knap staaltje werk van Nederlandse bodem.
     
    Door dit educatieve uitstapje kwam de selectie wel rijkelijk laat aan in Oene en was er van een fatsoenlijke warming-up helaas weer geen sprake. Dat moest dus weer gebeuren in de eerste paar minuten van de wedstrijd.
    Zoals al wel is gebleken komt dat het spel van de geelblauwen niet ten goede. Zo ook nu niet. Tel daarbij op dat Oene 3 een groep jonge honden is en u begrijpt dat dit een dodelijke combinatie is.
     
    Toch bleven de mannen van het zesde rustig en probeerden met combinatie voetbal onder de storm van Oene uit te voetballen. Vlo nam rustig wel heel letterlijk, hij speelde een bal iets  te zacht terug op Merchandiser waardoor er een tegenstander tussen kon komen. Binnen vijf minuten keek Hatto Heim dus al tegen een achterstand aan.
    Op zich een mooie opsteker gezien de doelstelling in de bekercompetitie. Het wasnu een kwestie van de wedstrijd op slot gooien en deze stand consolideren.
     
    Helaas werkte de tegenstander niet erg mee, want hun spel werd fysieker en fysieker. Daarmee raakten ze een gevoelige snaar bij de geelblauwen, die daardoor toch meer venijn in de wedstrijd gooiden.
    Het zesde nam het heft over en begon het spel te dicteren. Dit overigens zonder hoogstaand voetbal op de mat te leggen, maar het volstond in dit geval.
    De mogelijkheden regen zich aaneen en het was wachten op de gelijkmaker. Oene zakte ver terug en probeerde met snelle counters en lomp spel de aanvalsdrift van de Hattemers te beteugelen. Het kostte het zesde alle moeite om het hoofd koel te houden en om ongeschonden de derde helft te halen. Bij aankomst in Oene hadden ze al gezien dat er kannetjes klaar stonden op de bar en als er iets is waar de mannen van het zesde blij van worden, dan zijn het wel kannetjes. 
    Helaas was niet iedereen dat geluk gegeven, want Merchandiser moest zijn strijd halverwege staken. Hij werd geattaqueerd door een spits zoals een leeuw een bizon bespringt en moest dat bekopen met een zogeheten vriesbeen.
    Op zich geen man overboord, want Bassie kan ook keepen en zo kon Merchandiser mooi alvast een paar kannetjes reserveren voor de derde helft.
    Voor rust kwam Hatto Heim een paar keer verdacht dichtbij de gelijkmaker, maar het geluk ontbrak nog.
    In de rust gingen Merchandiser en Bobbie eraf en kwamen JP en Buurman erin. Kolkie en Wessie zakten beide een linie en Bassie ging zoals gezegd op goal.
     
    Dat deed hij met verve, zoals u van hem gewend bent. Oene probeerde van alles, maar tot scoren zouden ze niet meer komen.
    Het zesde probeerde tussen de linies te spelen en een aantal keer lukte dat aardig, waardoor de gelijkmaker dichter en dichter bij kwam. Na een minuut of tien in de tweede helft was het moment dan daar. Ilkay zette goed druk op zijn tegenstander en wist de bal te veroveren. Hij zag vervolgens Klasie vrij staan en legde de bal panklaar neer voor hem. Klasie hoefde niet lang na te denken wat te doen met de bal, want hij had al gezien dat de keeper niet helemaal lekker stond. Hij legde aan voor een schot, drukte af en liet de keeper kansloos.
     
    Hierna ging het zesde door met het gedegen opbouwen van aanvallen en bleef Oene gevaarlijk in de tegenstoot. Maar de Plisie, Koen en de inmiddels ingevallen Paddy en Suuker wisten samen met Bassie het gevaar steeds weer te neutraliseren. En het was dat de spitsen niet helemaal scherp waren, dan wel enig geluk ontbeerden want anders had het zesde zomaar per ongeluk kunnen winnen en was de doelstelling voor de beker wel heel erg ver weg gebleken.
     
    Hoogtepunt van de wedstrijd kwam op naam van Van Weeghel, die op Maradona-achtige wijze een drietal tegenstanders het bos in stuurde. Het schijnt dat het drietal nog steeds in het bos ronddwaalt.
     
    Hoogtepunt van de middag was de derde helft, Merchandiser had een prominente plaats gereserveerd in het clubgebouw van Oene en de kannetjes leken maar niet leeg te geraken. Het bleef dan ook nog lang onrustig in Oene, uiteindelijk was de keukenhulp in Oene blij dat de Hattemers weer richting huis gingen, want de snacks voor Ilkay waren niet aan te slepen. Hij had alles gegeven en moest daarom de tank weer vullen. Die jongen kan eten als een slootgraver, ongelofelijk.
     
    Al met al was het weer een mooie middag en konden de mannen tevreden terugkijken. Alleen het resultaat baart ze nog wat zorgen, want hoe ontlopen ze nu nog de volgende ronde van de beker. Dat zal ze de komende week nog heel wat hoofdbrekens gaan bezorgen.
     
    Zaterdag komt Robur et Velocitas naar het Achterveen. U bent van harte welkom om de verrichtingen van het zesde te komen aanschouwen. We zijn benieuwd met wat voor bal Wessie nu weer op de proppen komt.