• Afgelopen zaterdag was het eindelijk weer zover, het zesde mocht na een prima winterstop het veld weer betreden. Eigenlijk zou vorige week al een aanvang met de tweede seizoenshelft genomen worden, maar een gebrek aan personele bezetting gooide roet in het eten.
    Deze week echter kon Capitano Otti een beroep doen op een overvloed aan spelers. Sommigen hadden zich aangemeld met de gedachte dat de weergoden nog wel zouden zorgen voor een afgelasting. Maar wonder boven worden en ondanks de natste week sinds tijden ging de wedstrijd toch door.
     
    Op voorhand leek het nog een hele beproeving te gaan worden, want het aanvangstijdstip werd door de KNVB vastgesteld op 16.15 uur (!). Doorgaans beginnen de meeste kelen op de zaterdag dan al behoorlijk droog aan te voelen en smachten dan naar Gerstenat. De beproeving werd des te groter toen het eerste half uur van het vlaggenschip bekeken kon worden en de meeste kelen rondom de selectie wel werden voorzien van het goudgele sap.
    Maar goed wat mut dat mut en dus sprongen de mannen in de auto’s op weg naar IJsselmuiden. Ook daar werden alweer de nodige trucs uit de kast gehaald om de geelblauwen uit hun doen te halen. Zo werden ze eerst geleid naar een schapenweide, bij IJVV beter bekend als veld 2, om vervolgens naar kunstmatig gras gedirigeerd te worden. De autisten onder de selectie hadden het er maar knap lastig mee. Tot slot had IJVV ook nog contact gelegd met Zephyros, die een stevige 8 Bft dwars over den akker blies. Kortom; kosten noch moeite werden bespaard om Hatto Heim 6 te dwarsbomen.
     
    Otti die eens rondkeek in de kleedkamer zag dat er meer spanning in de selectie zat dan te doen gebruikelijk en dus startte hij een gloedvol betoog over de diepere zin van het leven en waarom de selectie hier en nu in IJsselmuiden was. Ik zal u de exacte boodschap besparen, want dan bent u wellicht twee dagen bezig met het lezen van dit verslag en dan schiet ik mijn doel voorbij, maar het kwam erop neer dat het allemaal goed zou komen als een ieder zijn taak zou uitvoeren.
     
    Zo gezegd zo gedaan. Na het eerste fluitsignaal van de scheids, goede bekende Jan  Kraan, werd zeer geconcentreerd gestart. De bal ging ondanks Zephy lekker rond en IJVV werd over het veld gejaagd. Met veel geduld werd de aanval gezocht en het vijandelijke doel onder vuur genomen. Wessie, Klasie en Jordy probeerden steeds vanaf de rand zestien de keeper te passeren, maar helaas kweet die zich meer dan eens bijzonder goed van zijn taak. IJVV probeerde af en toe wel wat terug te doen, vaak in het zadel geholpen door de geelblauwen zelf. Maar steeds waren Otti, Bassie, Kolkie en Paulus op hun qui-vive en werden die aanvallen in de kiem gesmoord. En in de gevallen dat dit niet lukte stond daar altijd nog Henkie, die zoals gewoonlijk niet op een fout was te betrappen.
    Op de midden deden Klasie, Vlo en Paddy hun best om de tegenstander kapot te spelen en probeerden steeds gaten in de verdediging te vinden waardoor ze Wessie, de Buurman of Jordy in stelling konden brengen. Regelmatig lukte dat, alleen stond steeds de eerder genoemde keeper van IJVV een juichmoment van de sv in de weg. 
    Toch wisten de geelblauwen voor rust op voorsprong te komen. Vlo penetreerde diep in het middenveld en legde de bal breed op Jordy, deze zou zelf kunnen schieten maar zag in zijn ooghoek een verdediger en Wessie aan komen lopen. En met een fluwelen balbehandeling legde hij de bal panklaar voor Wessie en zette hij tevens de verdediger op het verkeerde been. Wessie wist wel raad met dit buitenkansje en mikte snoeihard raak. Dat was een lekkere opsteker zo tegen de eerste schemering.
    Het zesde bleef de volledige controle houden op het veld en er leek geen vuiltje aan de lucht en als die er wel was, dan werd die al snel weggeblazen door Zephy. Toch zou het zesde de rust niet ongeschonden halen. Kolkie, die het klappen van de zweep wel kent, stond na één zweepslag op de kuit plotsklaps stil en moest het strijdtoneel strompelend verlaten. Die zal de komende weken waarschijnlijk even niet inzetbaar zijn helaas.
    Voor rust gebeurde er verder niets noemenswaardigs meer, dus ik zal u verder niet vermoeien met nutteloze woorden hierover.
    In de rust sprak Otti zijn waardering uit voor de getoonde inzet en drukte zijn toehoorders op het hart dat nog een klein tandje bijgeschakeld moest worden om IJVV de genadeklap toe te dienen.
    Paddy was moegestreden en werd door Otti bedankt voor bewezen diensten, zijn vervanger Eitje stond te popelen in zijn spijkerbroek en wist niet hoe snel hij die moest omruilen voor een kobalt blauwe sportbroek.
    Dat Eitje er na zo lange tijd weer flink zin in had werd de gastheren al snel duidelijk, want binnen drie minuten na rust had hij de bal al in het net gewerkt. Na een sublieme steekbal van Vlo en dito overstap van Wessie kon Eitje zo de zestien inlopen met de bal aan de voet. Hij bleef ijzig koel en schoof de bal diagonaal langs de keeper.
    Dit deed direct ook de deur dicht voor de winstaspiraties van IJVV en was dus een flinke opsteker voor de geelblauwen.
    Hatto Heim was echter nog niet klaar met deze avondwedstrijd en besloot dus om lekker door te combineren. De ene na de andere oogstrelende aanval werd op de mat gelegd en IJVV werd bijkans dolgedraaid. Toch vergat het zesde zich regelmatig te belonen voor het vertoonde spel en liep de score niet al te ver op. Alle inzet van Buurman, Jordy en Wessie ten spijt, het lukte hun maar niet om te scoren ik de tweede helft. Zelfs Bassie (die op zijn nieuwe schoenen ging als de brandweer) en de Plisie deden hun duit in het aanvallende zakje, maar ook hun inzet werd gekeerd door de uitstekende keeper van IJVV.
    Toch wist het zesde nog eenmaal het net te vinden. Na de zoveelste aanval van de geelblauwen zag Eitje kans om in samenwerking met de keeper van IJVV zijn tweede doelpunt mee te pikken. Zo werd toch nog enigszins recht gedaan aan de krachtsverhoudingen deze middag.
    Uiteindelijk kwam Skuurtie ook nog even binnen de lijnen, want Paulus zag het niet meer zitten. Hij leek een beetje de rol van de afwezige Bobbie te hebben overgenomen, want nadat zij knie was open gespleten door het kunstgras en hij een omhaal van een tegenstander onschadelijk had gemaakt met zijn oor schoot Klasie hem ook nog even het licht uit de ogen. Dit was voor Paulus de druppel en dus gaf hij de pijp aan Skuurtie. Camaro vond het verder allemaal wel prima en richtte zich vooral op het aanmoedigen en coachen van zijn team, maar hij zag het niet meer zitten om in het schijnsel van de Poolster zijn opwachting te maken binnen de lijnen. Toch bewees ook hij zijn meerwaarde deze middag. En ook Van Weeghel deed dat. Hij en kunstgras zijn zoals u inmiddels weet geen vrienden en dus hield hij het bij het hanteren van de vlag. En niemand doet dat zoals hij. Compleet objectief en eerlijk, de heer Kraan was dan ook zeer goed te spreken over zijn inbreng in het geheel.
    Met goed gemoed reisden de geelblauwen weer af richting Hattem, want weer gingen er drie punten in de tas.
     
    Volgende week spelen Otti en zijn mannen thuis tegen VSCO. Weest allen welkom om deze wedstrijd te aanschouwen.