• Op de 1e zaterdag van september mochten de mannen van het 6eindelijk weer voor het echte werk de wei in. De eerste wedstrijd zou een uitwedstrijd bij Zalk 2 worden dus het zou wel een kunstwei worden.

    Paulus had de tegenstander al als gevaarlijk ingeschaald dus de week voorafgaand had hij het 6e ingeschreven voor een toernooi bij WZC. Waarschijnlijk had hij gezien dat er meerdere 2eelftallen meededen en dat dit daarom een goede voorbereiding zou zijn. Hoewel uiteindelijk de 3e plaats werd behaald liet het spelbeeld, vooral bij de laatste partijtjes, nog wel wat te wensen over.

     

    Maar goed, terug naar de wedstrijd tegen Zalk. Al voor er een bal getrapt kon worden, moest Otti op zoek naar spelers. Van de op papier zeer brede selectie bleven uiteindelijk nog 14 man over. Daaronder een niet fitte Jerommeke en de voorzitter van de anti-kunstgras commissie. Dit leek Otti toch wel een wat magere bezetting. Aangezien er op de transfermarkt geen zaken meer konden worden gedaan, klopte hij aan bij het 7e. Hun wedstrijd gin niet door dus waren Timon en Matthieu bereid om het 6e te versterken.

     

    Zo kon er toch een volwaardig elftal richting Zalk vertrekken. Daar aangekomen bleek dat Zalk alles uit de kast had gehaald om de mannen uit hun ritme te halen. Ze hadden de parkeerplaats vol zand gestort en er volleybalnetten opgezet, er stond een aap bovenop een springkussen en de speciale Van Guillik overdekte eretribune was opgebouwd voor de kantine. Tel daarbij op dat de gemiddelde leeftijd van Zalk 2 een stuk lager ligt dan bij Hatto Heim 6 en de mannen wisten wat voor middagje het zou worden.

    Nadat de mannen waren omgekleed en Otti de opstelling had doorgegeven, kon er begonnen worden. De man in het wit blies op zijn fluit (iets wat hij de rest van de middag niet veel meer zou doen) en de wedstrijd kon beginnen.

    Zalk startte furieus en overrompelde Hatto Heim compleet. De ene na de andere aanval sneed door de verdediging en het was in de meeste gevallen aan Nick te danken dat er niet gescoord werd. In de meeste gevallen hoor ik u denken. Ja want blijkbaar hadden de Zalkers hun vizier ook nog niet helemaal scherp staan. Als Nick al niet in de weg stond dan schoten ze de bal zelf wel naast de goal. Toen ze dan uiteindelijk wel dachten te scoren, werd dit doelpunt afgekeurd voor buitenspel. Er werd nog geprobeerd om met de VAR in contact te komen maar Björn K. had zich afgemeld zodat er geen bezetting was. Het bleef dus 0-0. Hatto Heim hoopte met deze stand de rust te halen maar helaas. Op slag van rust werd het toch nog 1-0. Niet lang hierna konden beide elftallen de kleedkamer opzoeken.

     

    Wat er in de kleedkamer bij Zalk gebeurde (of dat er iets in de thee zat) weet uw verslaggever niet maar na de rust leek het wel of het 6e compleet de draad kwijt was. Nadat er voor de 2ehelft werd afgetrapt ontstak er een ware Zalker storm. Toen deze uiteindelijk was gaan liggen en alle rubberkorrels weer waren neergedaald bleek er 5-0 op het scorebord te staan. En dat na ongeveer 12 minuten voetballen in de 2e helft.

    De supporters van Zalk gingen er eens goed voor zitten want in dit tempo kon het wat worden. Gelukkig vond Zalk het wel prima zo en zowaar kreeg Hatto Heim ook nog wat kansjes. Vrije kansen waren echter niet besteed aan Luca en Jordy. Uiteindelijk wist Zalk de stand nog op 6-0 te brengen.

    Verder gebeurde er eigenlijk niet zo veel. Zoals gezegd deed de fluit van de man in het wit het niet zo best. Hierdoor werden handsballen niet bestraft en schouderduwen die in het ijshockey niet zouden misstaan mochten door (Buurman vloog maar een paar meter door de lucht). Aan de andere kant liet Bob zien hoe hij een voortvluchtige spits vakkundig tegen de grond kon werken en Bassie nam het begrip stormram soms wel heel letterlijk.

    Dit leverde uiteraard vanaf beide zijden wel eens een opmerking op richting de man in het wit maar (voor zover uw verslaggever kon horen) bleef dit van beide kanten verder beschaafd. Ook tussen beide elftallen was er verder niets aan de hand.

    Blijkbaar was de man in het wit echter van het warme weer toch over de rooie geraakt. Hij was eerst nog op zoek naar Maarten maar toen hij deze niet kon vinden besloot hij zijn pijp (of in dit geval zijn fluit) maar een Wessie te geven. Vervolgens liep hij, zonder verder iets te zeggen, het veld af en dook hij de kleedkamer in. Beide elftallen stonden elkaar verbaasd aan te kijken. Volgens het scorebord zo er nog een minuut of 10 gevoetbald moeten worden.

    Wessie probeerde de wedstrijd nog in gang te fluiten maar ook hij kreeg weinig geluid uit het instrument. In goed overleg werd besloten de wedstrijd dan maar als afgelopen te beschouwen en gezamenlijk aan de 3e helft te beginnen.

     

    Al met al dus geen best begin voor het nieuwe voetbaljaar. Komende zaterdag mogen de mannen aantreden tegen WHC 5. Zij zullen er dan alles aan doen om de slechte smaak van afgelopen zaterdag weg te spelen.