Op de zaterdag voor Koningsdag mocht het zesde op een zonovergoten Achterveen aantreden tegen BAS 4. De uitwedstrijd was in een dikke overwinning geƫindigd en dus keken de mannen met veel vertrouwen uit naar deze strijd.
Schimonski stond op de donderdag al te stuiteren op het sportpark. Hij was vol van overtuiging dat hij Esmer voorbij zou streven als topschutter van het zesde. En hoewel de oudjes hem nog probeerden te kalmeren en op het hart drukten dat alleen kalmte ons kan redden, was er geen houden aan.
Nadat hij op de training al alles uit de kast trok, gingen in het clubhuis helemaal alle registers open. Tot in de late uurtjes ging hij volle bak. De oudjes keken het hoofdschuddend aan en dachten alleen maar āals dat maar goedkomtā.
Op de zaterdag stond Schimonski voor dag en voor dauw alweer te trappelen op āt Achterveen. Nikkels keek raar op dat hij eens een keer niet als eerste op het sportpark was. Schimonski was simpelweg niet te houden. Hij hielp met het klaarmaken van de koffie, zette de veldjes voor de miniās klaar en bracht de nodige ballen op exact de juiste druk. Vervolgens schreeuwde hij de Jo17-1 naar de bekerfinale (klasse prestatie mannen!!) en was enthousiast toeschouwer van het tweede elftal dat met een glorieuze 5-1 van het veld kwam.
Toen was daar eindelijk het moment dat zijn ploeggenoten ook het Achterveen kwamen binnen druppelen. Waar zij vooral genoten van het heerlijke weer en de prachtige omstandigheden, afgezien van het knollenveld uiteraard, stond Schimonski zwaar hyper rond te dansen.
Eitje en Van Weeghel konden het niet meer aanzien en drukten hem snel een tenue in de hand en dirigeerden hem naar het veld in de hoop dat hij daar een beetje kunt uitrazen.Bjƶrn K. had de wedstrijd nog niet in gang gefloten of Schimonski vloog al naar voren. Hij zette in zijn eentje druk dat het een lieve lust was. Hij ging van links rechts en van voor naar achter. Hij was niet te houden. En waar hij zichzelf normaal gesproken van enthousiasme nog weleens voorbij wil lopen, was hij deze zaterdag wonderbaarlijk rustig aan de bal. Niks geen druistig veulen dat stond te trappelen in de wij. Nee, hier stond een fier volgroeide stier die de hele wereld aankon.
De tegenstander kreeg maar geen vat op hem en u zult wel begrijpen dat het pleit voor BAS in mum van tijd was beslecht. Na twee wonderschone slaloms, waar Maradona en Ibrahimovic een puntje aan konden zuigen had Schimonski een eigenhandig de stand al op 2-0 gezet. Maar hiermee leek zijn honger nog niet gestild.
Toch moest hij wachten tot na de thee van Tante Rikie, wat voor de mannen een heerlijke versnapering was op deze meedogenloze warme middag.Na wat wisselingen door Eitje en Van Weeghel stoof Schimonski alweer naar het veld. Hij eiste na de aftrap meteen de bal weer op en zette het weer op een lopen. De tegenstander keek het vol ongeloof aan en ook zijn ploeggenoten stonden hoofdschuddend in het veld. Het was een raadsel wat er met hem aan de hand was, maar zolang hij zich op deze manier manifesteerde vonden zijn ploeggenoten het geen probleem.
Zoān kwartier na rust zette Schimonski met een weergaloze omhaal, zo eentje die Van Basten ooit maakte tegen Den Bosch, de 3-0 eindstand op het bord. Hierna bleef hij moe gestreden maar voldaan liggen op de penaltystip. Nadat Eitje en Van Weeghel hem gezamenlijk van het veld hadden gedragen en in de dugout hadden gezet keerde de rust eindelijk weer over āt Achterveen. En nadat ook het vlaggenschip eindelijk weer de drie punten binnensleepte kon het nagenieten beginnen. Maar niet voor Schimonski, want die lag uitgeteld maar voldaan op het bankie van Addie bij te komen van drie dagen spanning.
Maar dat was het hem meer dan waard, want op Koningsdag mag hij zich als nieuwe topschutter van het zesde op de borst slaan tijdens de aubade. Dat verdient toch eigenlijk wel een lintje.Volgende week kunnen de trouwe supporters van het zesde hun hart ophalen in āt Harde, alwaar het zesde nog iets recht te zetten heeft tegen het plaatselijke vijfde. Het is te hopen dat Schimonski de dadendrang van afgelopen week kan herhalen.
